خصوصیات کلی واکنش آنتی‌ژن آنتی‌بادی

لیگاندهای بیولوژیکی بر پایه پیوند مولکول‌هایی نظیر آنزیم و سوبسترا، هورمون و گیرنده مربوطه، آنتی‌ژن آنتی‌بادی، نقش مهمی را در ارگانیسم‌های زنده، ایفا می‌کنند. خصوصیات ویژه آزمایش‌های ایمنی (واکنش‌های آنتی‌ژن – آنتی‌بادی)، علی‌رغم طیف وسیع متدولوژی‌های موجود در تست‌های آزمایشگاهی بالینی، در سطح گسترده و وسیعی مورد استفاده قرار گرفته است. برای آشکارسازی آنتی‌ژن‌ها یا آنتی‌بادی‌ها میتوان از آزمایش‌های ایمنی استفاده نمود. به عنوان مثال برای آشکارسازی آنتی‌ژن، آنتی‌بادی اختصاصی آن آنتی‌ژن به عنوان یک معرف و شناساگر مورد استفاده قرار خواهد گرفت.

با ایجاد و توسعه انواع و اشکال جدید سیستم‌های آشکارساز سیگنال و همچنین با استفاده از تکنولوژی فاز جامد می‌توان حساسیت آزمایش‌های ایمنی را افزایش داده و بهبود بخشید. سطح حساسیت آزمایش‌های ایمنی تا جایی افزایش یافته است که به کمک آن‌ها می‌توان آنتی‌ژن موجود در خون را حتی به در حد کمتر از pg/ml 1/0 شناسایی نمود. با استفاده از این آزمایشات، امکان شناسایی مولکول‌های کوچک، پروتئین‌ها و کمپلکس‌های پروتئینی نظیر درشت مولکول‌ها و هر یک از آنتی‌بادی‌های عوامل آلرژی‌زا، عوامل عفونی و آنتی‌ژن‌های Autologus فراهم می‌آید.

خصوصیات آنتی‌ژن‌ها

آنتی‌ژن‌ها موادی هستند که پس از ورود به بدن، سیستم ایمنی را بر ضد خود تحریک می‌کنند و اندازه آن‌ها از مولکول‌های کوچک نظیر هورمون‌ها گرفته تا مولکول‌های درشت نظیر پروتئین‌ها، گلیکوپروتئین‌ها، گلیکولیپیدها و سایر فرآورددهای طبیعی متغیر می‌باشد. ترکیبات شیمیایی مصنوعی را نیز می‌توان به عنوان آنتی‌ژن‌های تاثیرگذار در نظر گرفت. قسمت‌هایی از آنتی‌ژن که قادر به تحریک سیستم ایمنی هستند، شاخص آنتی‌ژنی (اپی توپ) نامیده می‌شوند. آنتی‌ژن‌ها، حداقل دارای یک شاخص آنتی‌ژنی هستند. شاخص‌های آنتی‌ژنی را براساس آنتی‌بادی‌ها می‌توان به چند بخش تقسیم کرد که از آن جمله می‌توان به توالی آمینواسیدهای پپتیدها در پروتئین‌ها و ساختارهای پروتئینی چند بعدی نظیر سایت‌های نئوآنتی‌ژنی اشاره نمود.

خصوصیات آنتی‌بادی‌ها

ایمونوگلوبولین‌ها (آنتی‌بادی‌ها) (Ig) از مهمترین پروتئین‌های پلاسما محسوب می‌شوند. آنتی‌بادی‌ها در واکنش و پاسخ به تحریکات سلول‌های ایمنی توسط آنتی‌ژن‌ها تولید می‌شوند. آنتی‌بادی از مولکول‌های فونکسیونل و ناهمگنی که آنتی‌ژن‌ها را از طریق سایت ترکیبی آنتی‌ژن پیوند می‌دهد، تشکیل شده است. ایمونوگلوبولین‌ها را می‌توان در پنج گروه مختلف مورد بررسی قرار داد. این پنج گروه عبارتند از: IgG، IgM، IgA، IgD و IgE. کلاس IgG به چهار گروه فرعی تقسیم می‌شود. IgA و IgM نیز به دو گروه فرعی تقسیم می‌شوند. تمام مولکول‌های شناخته شده آنتی‌بادی‌ها علاوه‌بر آن‌که دارای زنجیره سبک K یا λ هستند که دارای زنجیره سنگین نیز می‌باشند. ساختار مولکولی آنتی‌بادی‌ها از مناطق ثابت و متغیر تشکیل شده است. با ایجاد دامنه بسیار متغیر می‌توان با سایت‌های آنتی‌ژنی متنوع، یک ارتباط متقابل به‌وجود آورد. در آزمایشگاه‌های طبی می‌توان آنتی‌بادی‌ها را در دو گروه از هم مجزا و تفکیک نمود: واکنش‌دهنده‌ها و آنالیت‌ها (ماده مورد تجزیه). آنتی‌بادی‌هایی که تحت عنوان آنالیت در نظر گرفته می‌شوند، در اغلب اوقات  در گروه‌های فرعی IgG، IgM و یا IgA قرار دارند. آنتی‌بادی‌هایی که در مقوله واکنش‌دهنده‌ها مورد بررسی قرار می‌گیرند از آنتی‌سرم به دست آمده از ایمن‌سازی حیوانی با آنتی‌ژن خالص تهیه می‌شوند.

 

دیدگاه خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *