تجهیزات بخش ها

سایر تجهیزات

خدمات

دسته بندی شرکت ها

اصول حفاظت و ایمنی
در سال 1894 چندی پس از کشف میکرب و اعلام و قبول این مطلب که هر بیماری عفونی دارای یک عامل میکربی، ویروسی و یا قارچی است
اصول حفاظت و ایمنی
فصل اول:         اصول حفاظت و ایمنی در آزمایشگاه‌ها
فصل دوم:        اصول دفع مواد زاید و زباله‌های آزمایشگاهی
در سال 1894 چندی پس از کشف میکرب و اعلام و قبول این مطلب که هر بیماری عفونی دارای یک عامل میکربی، ویروسی و یا قارچی است L.Heim دانشمند آلمانی نخستین کسی بود که برای حفاظت کارکنان آزمایشگاه‌ها توصیه کرد: «بلافاصله بعد از پایان کار با هر نمونه آزمایشی آنها را بسوزانید، بجوشانید، ضدعفونی کنید و محیط خود را از آلودگی مبرا نمایید» با وجود این اعلام خطر، متأسفانه در طی یک قرن اتفاقات بسیار ناگواری از آلودگی‌های کارکنان پزشکی در جهان گزارش شده که شاخص‌ترین آنها مرگ دانشمندانی مانند:
H.T.[1]Rickettsپاتولوژیست امریکایی در سال 1910، S.J.M Von Prowazek[2] جانورشناس‌هامبورکی در 1915 و E.Weil[3]پزشک نامدار آلمانی مقیم پراک در 1922 در جریان بررسی بیماری ناشی از ریکتزیا را می‌توان نام برد.
در طی چند دهه اخیر مجلات پزشکی آمار فراوانی از حوادث ناشی از عدم رعایت اصول حفاظت و ایمنی را منتشر ساخته‌اند.
پیدایش و خطر ابتلای به بیماری ایدز[4] برای کارکنان پزشکی و آزمایشگاه‌ها نیز در دهه‌ی اخیر ترجیع بند اصول حفاظت و ایمنی برای کادرهای پرستاری، پزشکی و آزمایشگاهی در کشورهای پیشرفته صنعتی گردیده است.
در چنین شرایطی تدوین مقرراتی سخت گیرانه از طرف مقامات مسئول برای دفاع از سلامت و ایمنی هزاران نفر از کادر پرستاری- پزشکی و آزمایشگاه‌ها و جلوگیری از اشاعه این عفونت‌ها در اجتماع باید مورد توجه قرار گیرد و در این میان همکاری و همدلی همه کارکنان مؤسسات مزبور، در دفاع از سلامت خود و جامعه بی نهایت حایز اهمیت است.
کلمه حفاظت برای افراد مختلف معانی مختلفی دارد، حفاظت از دید یک دانشمند "Scientist" انجام صحیح یک آزمایش و تجربه است. از دید یک مهندس سازنده، حفاظت یکی از فاکتورهای اساسی برای گسترش و انجام یک تولید است. یک مسئول دولتی وقتی که به یک پروژه توجه می‌کند از دیدگاه‌های مختلفی حفاظت را مورد نظر قرار می‌دهد.
بنابراین کلمه "Safety" و اینکه یک محل چقدر حفاظت شده است مطلق نیست. اگر یک روش به طور عادی از هرگونه خطری عاری باشد می‌گوئیم آن کار Safe یا «بی‌خطر» است. وقتی احتمال خطر در یک کاری کم باشد ممکن است آن را «احتمالاً بی‌خطر» نامید، زیرا برای هیچ کاری مطلق نداشتن حادثه غیرممکن است.
بی‌خطر بودن، همچنین قبول ریسک را نیز با خود دارد.[5] ممکن است کاری برای کسی قابل قبول باشد و برای دیگری غیرقابل قبول.
کسانی که با قلاب از کوه‌های بلند بالا می‌روند و یا به ورزش‌های خطرناک مانند پرش با کیت[6] و یا Skydiving و نظایر آن دست می‌زنند، کسانی که با ولتاژ قوی برق سر و کار دارند، افرادی که با میکرب‌های خطرناک کار می‌کنند در حقیقت خطر را استقبال می‌کنند، استقبال از خطر و ریسک، به ارزش آن کار برای افراد بستگی دارد ولی حتی فعالیت‌هایی که دارای خطرات احتمالی زیادی است ممکن است با کاربرد روش‌هایی بی‌خطرتر گردد. همانند متخصصین خنثی کردن بمب‌های خطرناک که بدون دغدغه خاطر بمب‌های چند تنی را خنثی و خطر را از جامعه دور می‌سازند.
چگونه می‌توانیم احتمال خطر را کاهش دهیم تا در حد قابل قبولی باشد؟ این امر وقتی ممکن است که منابع خطر را بدرستی بشناسیم اگرچه ممکن است عواملی که در شرایط فعلی بی‌خطر به نظر می‌رسد فردا غیرایمن باشد. بسیاری از خطراتی که در بیمارستان‌ها و آزمایشگاه‌ها ما را تهدید می‌کند شناخته شده است و احتمال خطر نیز مشخص است.
روشی که ما را از برخورد غیرلازم با این خطرات آگاه می‌سازد اصول حفاظت و ایمنی را تشکیل می‌دهد.
 



[1]. Howard Taylor Ricketts (1871-1910)
[2]. Stanislas Josef Mathias Von Prowazek (1876-1915)
[3]. Edmund Weil (1830-1922)
[4]. AIDS
[5]. Risk acceptance
[6]. Kayt اصول حفاظت و ایمنی 
فصل اول:         اصول حفاظت و ایمنی در آزمایشگاه‌ها
فصل دوم:        اصول دفع مواد زاید و زباله‌های آزمایشگاهی
در سال 1894 چندی پس از کشف میکرب و اعلام و قبول این مطلب که هر بیماری عفونی دارای یک عامل میکربی، ویروسی و یا قارچی است L.Heim دانشمند آلمانی نخستین کسی بود که برای حفاظت کارکنان آزمایشگاه‌ها توصیه کرد: «بلافاصله بعد از پایان کار با هر نمونه آزمایشی آنها را بسوزانید، بجوشانید، ضدعفونی کنید و محیط خود را از آلودگی مبرا نمایید» با وجود این اعلام خطر، متأسفانه در طی یک قرن اتفاقات بسیار ناگواری از آلودگی‌های کارکنان پزشکی در جهان گزارش شده که شاخص‌ترین آنها مرگ دانشمندانی مانند:
H.T.[1]Rickettsپاتولوژیست امریکایی در سال 1910، S.J.M Von Prowazek[2] جانورشناس‌هامبورکی در 1915 و E.Weil[3]پزشک نامدار آلمانی مقیم پراک در 1922 در جریان بررسی بیماری ناشی از ریکتزیا را می‌توان نام برد.
در طی چند دهه اخیر مجلات پزشکی آمار فراوانی از حوادث ناشی از عدم رعایت اصول حفاظت و ایمنی را منتشر ساخته‌اند.
پیدایش و خطر ابتلای به بیماری ایدز[4] برای کارکنان پزشکی و آزمایشگاه‌ها نیز در دهه‌ی اخیر ترجیع بند اصول حفاظت و ایمنی برای کادرهای پرستاری، پزشکی و آزمایشگاهی در کشورهای پیشرفته صنعتی گردیده است.
در چنین شرایطی تدوین مقرراتی سخت گیرانه از طرف مقامات مسئول برای دفاع از سلامت و ایمنی هزاران نفر از کادر پرستاری- پزشکی و آزمایشگاه‌ها و جلوگیری از اشاعه این عفونت‌ها در اجتماع باید مورد توجه قرار گیرد و در این میان همکاری و همدلی همه کارکنان مؤسسات مزبور، در دفاع از سلامت خود و جامعه بی نهایت حایز اهمیت است.
کلمه حفاظت برای افراد مختلف معانی مختلفی دارد، حفاظت از دید یک دانشمند "Scientist" انجام صحیح یک آزمایش و تجربه است. از دید یک مهندس سازنده، حفاظت یکی از فاکتورهای اساسی برای گسترش و انجام یک تولید است. یک مسئول دولتی وقتی که به یک پروژه توجه می‌کند از دیدگاه‌های مختلفی حفاظت را مورد نظر قرار می‌دهد.
بنابراین کلمه "Safety" و اینکه یک محل چقدر حفاظت شده است مطلق نیست. اگر یک روش به طور عادی از هرگونه خطری عاری باشد می‌گوئیم آن کار Safe یا «بی‌خطر» است. وقتی احتمال خطر در یک کاری کم باشد ممکن است آن را «احتمالاً بی‌خطر» نامید، زیرا برای هیچ کاری مطلق نداشتن حادثه غیرممکن است.
بی‌خطر بودن، همچنین قبول ریسک را نیز با خود دارد.[5] ممکن است کاری برای کسی قابل قبول باشد و برای دیگری غیرقابل قبول.
کسانی که با قلاب از کوه‌های بلند بالا می‌روند و یا به ورزش‌های خطرناک مانند پرش با کیت[6] و یا Skydiving و نظایر آن دست می‌زنند، کسانی که با ولتاژ قوی برق سر و کار دارند، افرادی که با میکرب‌های خطرناک کار می‌کنند در حقیقت خطر را استقبال می‌کنند، استقبال از خطر و ریسک، به ارزش آن کار برای افراد بستگی دارد ولی حتی فعالیت‌هایی که دارای خطرات احتمالی زیادی است ممکن است با کاربرد روش‌هایی بی‌خطرتر گردد. همانند متخصصین خنثی کردن بمب‌های خطرناک که بدون دغدغه خاطر بمب‌های چند تنی را خنثی و خطر را از جامعه دور می‌سازند.
چگونه می‌توانیم احتمال خطر را کاهش دهیم تا در حد قابل قبولی باشد؟ این امر وقتی ممکن است که منابع خطر را بدرستی بشناسیم اگرچه ممکن است عواملی که در شرایط فعلی بی‌خطر به نظر می‌رسد فردا غیرایمن باشد. بسیاری از خطراتی که در بیمارستان‌ها و آزمایشگاه‌ها ما را تهدید می‌کند شناخته شده است و احتمال خطر نیز مشخص است.
روشی که ما را از برخورد غیرلازم با این خطرات آگاه می‌سازد اصول حفاظت و ایمنی را تشکیل می‌دهد.
 



[1]. Howard Taylor Ricketts (1871-1910)
[2]. Stanislas Josef Mathias Von Prowazek (1876-1915)
[3]. Edmund Weil (1830-1922)
[4]. AIDS
[5]. Risk acceptance
[6]. Kayt 

1396/3/28


نظرات بیندگان
نظر شما
نام و نام خانوادگی :
ایمیل :
سوال یا نظر شما : ( لطفا اطلاعات تماس خود را وارد کنید) :

خانه چاپ ارسال به دوستان نسخه متنی کوچک کردن متن بزرگ کردن متن دانلود خروجی پی دی اف خروجی میکروسافت ورد
تعداد بازدید : 188
0/10 (تعداد آرا 0 نفر )