تجهیزات بخش ها

سایر تجهیزات

خدمات

دسته بندی شرکت ها

مایع مفصلی (Joint fluid)
آرتریت عفونی ممکن است در هر مفصل بدن ایجاد شود. این عفونت معمولاً ثانویه به گسترش خونی باکتریها و با شیوع کمتر قارچها بوده

مایع مفصلی (Joint fluid)

 

 

 

آرتریت عفونی ممکن است در هر مفصل بدن ایجاد شود. این عفونت معمولاً ثانویه به گسترش خونی باکتریها و با شیوع کمتر قارچها بوده ممکن است به دلیل توسعه عفونت از استخوان به مفصل، متعاقب تزریق دارو (خصوصاً کورتیکواستروئیدها) به مفصل یا بعد از قرار دادن وسایل مصنوعی (مثلاً جایگزینی کامل استخوان مفصل ران) ایجاد شود.

اگر چه آرتریت عفونی معمولاً فقط در یک جا ایجاد می شود (تک مفصلی) با گسترش خونی باکتریها یا قارچها ممکن است بیشتر از یک مفصل را درگیر نماید (چند مفصلی). زانو و مفصل ران شایعترین مفاصل مبتلا هستند.

علاوه بر عفونت های همراه با میکروارگانیسم زنده در مفصل، آرتریت استریل خود محدود شونده به دلیل واکنش بین آنتی ژن – آنتی بادی پس از یک عفونت مانند مننژیت مننگوکوکسمی ممکن است ایجاد شود. وقتی نمی توان یک عامل اتیولوژیک را در نمونة مایع مفصلی جدا نمود، یا عامل زنده ای وجود ندارد و یا روشهای کشت و حمل و نقل کفایت لازمه را ندارند. مثلاً،‌حتی در بهترین شرایط، بورلیابورگدوفری از مایع مفصلی کمتر از 20% مبتلایان به بیماری لازم جدا شده است. نتایج آزمونهای غیراختصاصی مانند افزایش گلبولهای سفید، کاهش گلوکز یا افزایش پروتئین ممکن است بر یک عامل عفونی دلالت داشته باشند، اما قطعی نیستند.

بعد از یک عفونت سیستمیک ممکن است باکتریهای ال فرم (L-form) در مایع مفصلی باقی بمانند اما چنین ارگانیسم هائی عموماً از مایع مفصلی ایزوله نمی شوند. استافیلوکوک اورئوس شایعترین عامل اتیولوژیک آرتریت عفونی است و تقریباً 70% چنین عفونتهائی را شامل می شود. اما، در بالغین با سن پائین تر از 30 سال، بیشتر نایسریاگنوره جدا می گردد. هموفیلوس آنفلوآنزا شایعترین عامل باکتریمی در بچه زیر 2 سال بوده و متعاقب آن شایعترین عامل آرتریت عفونی است، بعد از آن استافیلوکوک اورئوس قرار دارد. استرپتوکوکها مانند استرپتوکوکهای گروه A و B، پنوموکوک، استرپتوکوک ویریدانس در میان عوامل باکتریال مرتبط با آرتریت عفونی در تمام سنین غالب هستند. باکتروئیدس‌ها شامل باکتروئیدس فراجیلیس نیز ممکن است جدا گردد. فوزوباکتریوم نکرفوزم که عمدتاً بیش از یک مفصل را درگیر می کند نیز ممکن است از آرتریت عفونی جدا شود.

در میان مردمی که در مناطق مشخص آندمیک ایالات متحده و اروپا زندگی می کنند، آرتریت عفونی شکل بالینی غالب در بیماری لایم می باشد، برخی از عواملی که عموماً بیشتر موجب آرتریت عفونی می گردند در لیست زیر آورده شده اند.

مهمترین عمل این ارگانیسم ها تحریک پاسخ التهابی میزبان است، که معمولاً مسئول پاتولوژی عفونت است. آرتریت یکی از علائم مشخص بیماریهای عفونی ایجاد شده بوسیلة نایسریا یا گنوره و استرپتوباسیلوس مونیلیفرمیس (این عامل را نمی توان از مایع مفصلی جدا نمود) می باشد. احتمالاً در هنگام عفونت فعال کمپلکس آنتی ژن – آنتی بادی تشکیل شده و در مفصل تجمع می یابد. این کمپلکس ایجاد پاسخ های التهابی نموده که نهایتاً منجر به تخریب مفصل می گردد. از عوامل غیرمعمول آرتریت عفونی می توان ویروسها، مخمرها و مایکوپلاسماها را نام برد. عفونت در مفاصل مصنوعی معمولا با عوامل اتیولوژیک متفاوت تری نسبت به مفصل سالم ایجاد می شود.

بعد از قرار دادن یک پروتز، ارگانیسم هائی که در هنگام عمل جراحی وارد مفصل شده اند به تدریج تکثیر یافته تا تعداد آنها به یک حد بحرانی برسد و سپس در میزبان ایجاد پاسخ التهابی می نمایند. این حالت ممکن است مدتها پس از جراحی اولیه اتفاق افتد (تقریباً نیمی از تمامی عفونت های پروتزهای مفصلی بیشتر از یک سال بعد از جراحی اولیه اتفاق می افتد).

شایعترین عوامل اتیولوژیک در این حالت فلور طبیعی پوست هستند که عبارتند از: استافیلوکوک اپیدرمیدیس، سایر استافیلوکوکهای کوآگولاز – منفی، گونه های کورینه باکتریوم و گونه های پروپیونی باکتریوم. به گونه دیگر، ارگانیسم ها ممکن است بواسطة گسترش خونی از کانونهای عفونی دورتر به مفصل برسند.

نمونه ها، مانند سایر مایعات استریل بدن بطریق آسپیراسیون با سرنگ و سوزن استریل گرفته می شود. نمونه باید به ویالهای مخصوصی که جهت انتقال باکتریهای بیهوازی طراحی شده اند منتقل شده تا زنده ماندن باکتریهای بیهوازی را تضمین نماید زیرا که احتمال وجود باکتریهای بیهوازی بیشتر است. همچنین اثبات شده است که تلقیح مقداری از نمونه اولیه به محیط کشت خون می توان سودمند باشد (خصوصاً در زمانی که نتوان نمونه را سریعاً به آزمایشگاه انتقال داد). این کشت باید مانند کشت خون بررسی شود. این کار مزیت دیگری که دارد این است که اولاً بازیافت تعداد کم ارگانیسم ها را افزایش داده، ثانیاً به دلیل رقیق شدن نمونه در محیط مایع کشت خون اثر آنتی بیوتیک ها را کاهش می دهد. از سیترات سدیم یا سدیم پلی آنتول سولفانات نیز می توان به عنوان ضد انعقاد استفاده نمود. اگر نمونه دارای لخته است باید آنرا هموژنیزه نمود زیرا میکروارگانیسم ها تمایل دارند که در لخته تجمع نمایند. گنوکوک از محیط های هایپرتونیک مانند محیط های حاوی سوکروز بهتر جدا می گردد. نمونه های چرکی را باید مستقیماً به چندین محیط حاوی آگار تلقیح نمود. آگار شکلاته و یک آبگوشت غنی کننده مانند تیوگلیکولات جهت تأمین رشد باکتریهای سخت رشد مناسب هستند. همچنین نمونه را باید به یک محیط بیهوازی تلقیح کرد. اگر قارچها و مایکوباکتریها مورد ظن هستند، نمونه را باید جهت شناسائی این عوامل به محیط های اختصاصی تلقیح نمود. رنگ آمیزی مستقیم گرم، KOH یا کالکوفلور سفید جهت قارچها و رنگ آمیزی اسید – فاست جهت مایکوباکتریوم ها را می توان انجام داد.

1394/2/17


نظرات بیندگان
نظر شما
نام و نام خانوادگی :
ایمیل :
سوال یا نظر شما : ( لطفا اطلاعات تماس خود را وارد کنید) :

خانه چاپ ارسال به دوستان نسخه متنی کوچک کردن متن بزرگ کردن متن دانلود خروجی پی دی اف خروجی میکروسافت ورد
تعداد بازدید : 715
0/10 (تعداد آرا 0 نفر )