خانه > سایر تجهیزات > اسمومتری

اسمومتری

اسمومتری

اسمومترها (Osmometers) اسمولالیته و فشار اسموتیک کلوئید مایعات بدن مانند خون کامل٬ پلاسما٬ سرم یا ادرار را برای تعیین سطوح حل شونده هایی که تعادل آب را در بافتها تحت تأثیر قرار میدهند٬ اندازه گیری می کنند.

نتایج اسمومتری اطلاعات مفیدی در مورد نارسایی های اختلال تعادل آب و الکترولیت بیان می دارد. نتایج اسمومتری یک نمونه می تواند با اسمولالیته محاسبه شده از طریق روشهای دیگر ( مثلاً استفاده از سنجش گرهای شیمی بالینی) برای تعیین فاصله اسموزی (Osmolal Gap) که پزشکان در ارزیابی بالینی مسمومیت های حاد و بیماران شوک – تروما از آن استفاده می کنند٬ مقایسه شود. یک نسبت غیرطبیعی بین مقادیر اسمولالیته ادرار و سرم (Uosm/Sosm) می تواند بیانگر بیماری کلیوی٬ دیابت بی مزه یا ترشح نابجای سطوح هورمون آنتی دیورتیک (ADH) باشد. نسبتهای اسمولالیته ادرار/ سرم هم چنین برای مسجل کردن معیارهای دیالیز٬ تعیین تکامل جنینی و مشاهده اثرات دارویی دیورتیکها استفاده می شود مقایسه فشار اسموتیک کلوئید پلاسما با اندازه گیری فشار داخل عروقی می تواند اطلاعاتی برای مانیتورینگ مایع درمانی بعد از عمل جراحی یا پیشگیری از ادم ریوی فراهم آورد.

پزشکان همچنین می توانند از اسمومتری در تشخیص افتراقی شرایط بالینی مانند بیماری کلیوی استفاده کنند.

اصول عملکرد

در ابتدای بحث به تعریف چند اصطلاح می پردازیم:

– اسمولالیته محاسبه شده: محاسبه بر پایه جمع مقادیر اسمولال غیر وابسته برای سدیم٬ گلوکز و اوره در نمونه سرم که با سنجش شیمی بالینی تعیین شده است. مقدار محاسبه شده ممکن است بدلیل شرکت اجزای دیگر( مانند سموم با وزن ملکولی کم٬ اجزای قابل حل ناشی از تخریب سلولی) با اسمولالیته اندازه گیری شده در سرم متفاوت باشد. فقط اندازه گیری روی نمونه های سرم برای تعیین شکاف اسموزی استفاده می شود. انواع دیگر نمونه ها ممکن است شامل مواد با وزن مولکولی کم مانند بعضی ضد انعقادها باشد.

– خواص جمعی: خواص یک محلول اساساً بر طبق تعداد ذرات حل شونده موجود ( بدون در نظر گرفتن ماهیت ذرات) متفاوت است. این خواص شامل نقطه انجماد٬ نقطه جوش٬ فشار بخار و فشار اسموتیک هستند. کیفیتهای رایج خواص ذکر شده بر پایه دو فرضیه است: حل شونده فرار نیست (تبدیل به بخار نمی شود) و حل شونده در یک حلال جامد حل نمی شود.

– فشار اسموتیک کلوئید (COP): فشار انکوتیک نیز نامیده می شود. COP اندازه گیری فشار اسموتیک پلاسمای خون یا سرم است که از غشای مویرگها توسط پروتئینهای پلاسما مانند آلبومین٬ فیبرینوژن و گلوبولین ها خارج باشد. COP برای مطالعه ظرفیت خون برای جذب مایعات بافتی خارج رگی که فشار انکوتیک خون را خنثی می کند.

– نقطه شبنم : دمایی که در آن سرعت تقطیر آب با سرعت تبخیر در یک رطوبت ثابت برابر می شود.

– نقطه انجماد: درجه حرارت تعادل یا کفه که در آن انجماد و ذوب محلول هر دو صورت می گیرد.

– اسمولالیته: غلظت تام ( به مول) اجزا در محلول واقعی در یک کیلوگرم حلال خالص٬ واحد استاندارد بین المللی برای اسمولالیته مول های حل شونده در هر کیلوگرم حلال است که معمولاً بصورت میلی مول بر کیلوگرم بیان می شود اگرچه واحد قدیمی تر٬‌اسمول ٬‌ که بصورت میلی اسمول بر کیلوگرم بیان می شود نیز هنوز استفاده می شود.

که بصورت میلی اسمول بر کیلوگرم بیان می شود نیز هنوز استفاده می شود.

– فشار اسموتیک: تمایل یک مایع برای جذب آب و حل شونده های معین از مایع دیگر از طریق یک غشای نیمه تراوا است از طرف دیگر فشار اسموتیک نیرویی است که مایع باید برای جلوگیری از ورد آب به غشاء نیمه تراوا اعمال کند.

واحد استاندارد بین المللی برای COP کیلو پاسکال است هم چنین بصورت میلی متر جیوه یا سانتیمتر آب هم بیان می شود.                                                            

– المنت Peltier: یک جزء ترموالکتریک است که طبق جهت جریان الکتریکی گذرنده از آن٬ گرمتر یا سردتر می شود.

– فشار بخار: نقطه ای که در آن سرعت تبخیر مایع برابر سرعت متراکم شدن آن در یک درجه حرارت و فشار جوی مشخص بوده٬ با اندازه گیری فشار گاز به میلی متر جیوه تعیین می شود. تفاوت اسمولالیته در مایعات مجاور٬ فشار اسموتیک آنها را تعیین می کند؛ مثلاً مایعات بدن که اسمولالیته بالاتری دارند نسبت به مایعات بافتهای مجاور فشار اسموتیک بیشتری دارند ( تمایل به جذب آب و انواعی از حل شونده های کوچک را از مایعات مجاور دارند) اختلاف فشار اسموتیک بین مایعات مجاور به کنترل حرکت مایعات و حل شونده ها در بدن کمک می کند. در شرایط پاتولوژیک خواص جمعی محلولها می تواند برای اندازه گیری اسمولالیته استفاده شود٬ ‌زیرا آنها متناسب با تغییرات اسمولال در مایعات بدن تغییر می کنند. اسمومترهای موجود رایج٬ اسمولالیته را با استفاده از نقطه انجماد و ویژگی های فشار بخار و با استفاده از اندازه گیری های COP تعیین می کنند. خواص جمعی بطور ریاضی وار وابسته به تعداد ذرات در محلول است و هم چنین متناسب با غلظت تغییر می کند. هنگامیکه یک مول از حل شونده غیر یونیزه مانند گلوکز به یک کیلوگرم آب اضافه شود٬ یک محلول یک اسمول ایجاد می کند که نقطه انجماد را C o ۸۶/۱ کاهش می دهد و فشار بخار تا ۳/۰ میلی متر جیوه کاهش می یابد. مقدار ذرات حل شده در محلول می تواند با اندازه گیری کاهش مقادیر این خواص محاسبه شود ( هنگامیکه حل شونده به حلال اضافه می شود نقطه جوش و فشار اسموتیک افزایش می یابند).

درباره‌ی تیم ورود داده

همچنین ببینید

جداکنند های دستگاه GC/MS

جداکنند های دستگاه  GC/MS سه نوع جداکنند های دستگاه  GC/MS   بکار می رود عبارتند …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *