خانه > سایر تجهیزات > بيلي روبين متر(2)

بيلي روبين متر(2)

اصول عملکرد

غلظت بیلی‌روبین با سنجش خون تام یا سرم با استفاده از روش‌های اسپکتروفتومتری یا اندازه گیری‌های انعکاسی پوستی تعیین می‌شود.

روش اسپکتروفتومتری

نمونه خون برای سنجش اسپکتروفتومتری مورد نیاز است، بیلی‌روبین خون در چهار کمپارتمان وجود دارد: مستقیم (کونژوگه، محلول در آب)، غیرمستقیم (غیرکونژوگه – نامحلول در آب)، دلتا ∆ (متصل به پروتئین غیرقابل برگشت) و Y (دی کونژوگه). سطح بیلی‌روبین تام شامل مجموع غلظت این چهار نوع است. بخش خطرناک برای بیشتر نوزادان بیلی‌روبین غیرمستقیم است.

در بچه‌ها و بالغین، سنجش اختصاصی غلظت بیلی‌روبین مستقیم و غیرمستقیم برای تعیین علت افزایش بیلی‌روبین خون کمک کننده است. روش سنجش وابسته به نوع یا انواع بیلی‌روبین قابل اندازه‌گیری و سن بیمار (نوزاد در مقابل کودک و بالغ) است. سه روش سنجش اسپکتروفتومتری شامل روش‌های اسپکتروفتومتری مستقیم، روش   Malloy-Evelyn و روش   Jendrassik Grof است.

روش اسپکتروفتومتری مستقیم

برای نوزادان، تعیین بیلی‌روبین تام با اسپکتروفتومتری مستقیم ساده‌ترین راه است. زیرا پیگمانهای طبیعی و لیپوکروم ها که در طول رشد ایجاد می‌شوند، شروع به تجمع نکرده و اضافه کردن معرف‌ها یا رنگ‌های برای واکنش‌ها لازم نیست. در این روش سرم معمولاً با سانتریفوژ از نمونه خون جدا می‌شود. خون تام (می‌تواند استفاده شود) نمونه‌های کم سرم (معمولاً ۱۰۰ میکرو لیتر یا کمتر) پیپت شده و بسته به نوع وسیله، مشخصی از بافر یا رقیق کننده اضافه می‌شود.

نوری که با یک آینه dichroic (آینه‌ای که یک طول موج نور را بازتابانده و به بقیه اجازه عبور می‌دهد) به دو باند تجزیه می‌شود. از نمونه عبور داده می‌شود و با ردیاب‌های نوری اندازه‌گیری می‌شود. یک ردیاب، جذب نور با طول موج ۴۵۵ نانومتر از نمونه را اندازه می‌گیرد و سایرین جذب در ۵۷۵ نانومتر را اندازه می‌گیرند. جذب در ۴۵۵ نانومتر با غلظت بیلی‌روبین و هموگلوبین متناسب است. در حالی که جذب در ۵۷۵ نانومتر فقط با غلظت هموگلوبین متناسب است.

یک مدار الکتریکی، تفاوت خروجی الکتریکی ردیاب‌ها را محاسبه می‌کند. سپس نتیجه به‌طور خودکار به غلظت بیلی‌روبین تام تبدیل می‌شود که با استفاده از عاملی که با مقیاس استاندارد تعیین شده بر حسب mg/dl یا میکرو مول در لیتر بیان می‌شود.

همان نمونه می‌تواند برای تعیین غلظت بیلی‌روبین مستقیم استفاده شود. به این منظور معرف diazo (نام گزارش شده به خاطر ماده فعال شیمیایی) به نمونه اضافه می‌شود و یک واکنش رنگی با بیلی‌روبین مستقیم را القا می‌کند. یک تکنیک اسپکترومتری مشابه آنچه برای بیلی‌روبین تام بکار می‌رود، برای محاسبه غلظت بیلی‌روبین مستقیم نیز استفاده می‌شود.

روش‌های    Malloy – Evely و Jendrassik Grof

برای اندازه‌گیری بیلی‌روبین تام و مستقیم در یک نوزاد، هفته‌ها بعد از تولد، واکنش بیلی‌روبین مستقیم و غیرمستقیم با معرف diazo به خاطر ساخت رنگ دانه‌های طبیعی لازم است. ابتدا بیلی‌روبین مستقیم با اضافه کردن معرف diazo، برای القا واکنش رنگی فقط با بیلی‌روبین مستقیم و اندازه‌گیری جذب نوری محلول، تعیین می‌شود. در قدم دوم اضافه کردن یک معرف تسریع کننده (اتانول در روش ynاMalloy-Eve و بنزوات کافئین در روش Jendrassik grof) باعث می‌شود تا بیلی‌روبین غیرمستقیم با معرف diazo واکنش داده و تغییرات رنگ بیشتری ایجاد کند. جذب محلول پس از این مرحله متناسب با غلظت بیلی‌روبین تام است. غلظت بیلی‌روبین تام برابر با غلظت غیرمستقیم به اضافه غلظت مستقیم است.

روش جلدی

سنجش گر جلدی بیلی‌روبین نیاز به نمونه خون ندارد. یک منتشر کننده نور روی پوست شیرخوار (روی پیشانی یا جناغ) گذاشته شده، نور منعکس شده توسط یک آینه به دو پرتو تجزیه می‌شود و طول موج‌های nm ۴۵۵ و   nm۵۷۵ با ردیاب‌های نوری اندازه گرفته می‌شود.

در شرایط تحت کنترل دقیق، جذب نور مربوطه به غلظت بیلی‌روبین بافت که در ارتباط با بیلی‌روبین خون است، محاسبه می‌شود. این وسایل قابل حمل بوده و سبب عت اندازه گیری می‌شوند. نتایج به اندازه نتایج حاصل از نمونه‌های خون قابل اعتماد نیست و از آن‌ها باید فقط برای غربالگری استفاده شود.

درباره‌ی تیم ورود داده

همچنین ببینید

بيلي روبين متر(4)

محدودیت در هزینه به دلیل اینکه سنجشگرهای بیلی‌روبین به طور مرتب تحت تعمیر و نگهداری …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *