خانه > مقالات بخش ایمونولوژی و هورمون > لومینسانس و روشها (Luminescence)

لومینسانس و روشها (Luminescence)

امروزه استفاده از کمولومینوسان در سنجش های ایمنی رایج گشته است. واکنش های کمولومینوسان نسبت به تداخلات زمینه ای بسیار حساس هستند٬ لذا قبل از سنجش نهایی معمولاً ماتریکس آنالیت به نوعی حذف می شود.

ترکیباتی که بدنبال یک واکنش شیمیایی فوتون ساطع می کنند کمولومینوسان نامیده می شوند. چنانچه یکی از اجزاء واکنش گر یا کاتالیزور در محیط زیستی یافت شود٬ لومینوسان مربوطه را بیولومینوسان گویند. در تمام حالات کمولومینوسان یا بیولومینوسان با یک واکنش شیمیایی یا بیوشیمیایی سبب تشکیل حالت برانگیخته ای می گردد که در بازگشت به حالت پایه سبب آزادی فوتون می گردند. نمونه بارز یک واکنش کمولومینوسان واکنش آمینوبوتیل اتیل ایزولومینول (ABEI) در محیط قلیایی با آب اکسیژنه در حضور پراکسیداز می باشد. این واکنش در طی حداکثر ۷ ثانیه سبب ساطع شدن فوتون ها می گردد. چنانچه از آکریدینیوم استر در محیط قلیایی واکنش مشابهی انجام شود. این واکنش سریعتر بوده و در کمتر از ۵ ثانیه انرژی مذکور ساطع می گردد.

پرتو ساطع شده را می توان در سه گروه اصلی تقسیم بندی کرد

شدت قله پرتو  1- Peak light intensity (PLI)

مجموع بخش میرا   2-Decay part integration (DPI)

پرتو تام تولیدی          3- Total light production (TLP)

سرعت واکنش های کمولومینوسان به سرعت افزایش معرف ها و زمان اختلاط آنها بستگی دارد٬ بنابراین برای سرعت واکنش باید اجزای واکنش را با دقت و سرعت به محیط افزود.

در واکنش افزایش یافته کمولومینوسان٬ پرتو ساطع شده می تواند تا حدود نیم ساعت نیز به طول بیانجامد. مثلاً در PH=8٬ لومینول با آب اکسیژنه در حضور یدوفنول به کمک پراکسیداز چنین واکنشی را ایجاد می کند. یدوفنول عامل فزاینده محسوب می شود و عمل آن طولانی کردن و افزایش شدت پرتو ساطع شده است. این ترکیبات سبب طراحی واکنش های آنزیمی کمولومینوسان معتبری شده اند.

درباره‌ی تیم ورود داده

همچنین ببینید

آزمایش‌های ایمنی و ایمونوشیمی (3)

تولید آنتی‌بادی با استفاده از تکنولوژی نوترکیب کننده (.Recombinant Tech) اخيراً برای تولید آنتی‌بادی‌ها، یک …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *