آزمایش مدفوع از نظر ویروس  

آزمایش مدفوع از نظر ویروس                                                 

کاربرد بالینی: تشخیص گاستروآنتریت ایجاد شدۀ توسط ویروس های پولیو، روتاویروس، آنتروویروس، آدنو ویروس،

راه انتقال این ویروس ها مدفوعی- دهانی است توسط آب و مواد غذایی آلوده شده با مدفوع آلوده به انسان

سرایت می کنند.

روتا ویروس ها عامل عمدۀ اسهال شیرخواران و کودکان بین ۶ تا ۲ سال هستند و بالغینی که در ارتباط با این

کودکان هستند ممکن است دچار عفونت شوند که علائم بیماری به ندرت این افراد از خود نشان می دهند و معمولاً

نمی توان ویروس را در مدفوع آنها شناسایی کرد. بنابراین منبع شایع عفونت تماس داشتن با کودکان مبتلا است.

اگر  ویروس در هر گرم مدفوع وجود داشته باشد در این حالت می توان آن را در مدفوع نشان داد.

نمونه قابل بررسی: مدفوع

روش نمونه برداری: جمع آوری مدفوع در ابتدای بیماری ( ۴ روز اول بیماری) که بیشترین مقدار ویروس در مدفوع دارد

باید انجام بگیرد.

دو نمونه مدفوع به فاصله ۲۴ تا ۴۸ ساعت در محیط ترانسپورت مخصوص ویروس از بیمار باید گرفته شود.

نمونه نباید با ادرار مخلوط گردد.

اگر نمونه به وسیله سواب رکتال گرفته می شود باید  سرم فیزیولوژی سوسپانسیونی

از نمونه سواب تهیه شود و سپس تمام آزمایشات تشخیصی و کشت از روی آن سوسپانسیون انجام می گیرد.

تشخیص آزمایشگاهی:

۱- آزمایش مستقیم: تشخیص ویروس موجود در مدفوع براساس شناسایی مستقیم آنتی ژن و توسط ایمیون الکترون میکروسکوپی، ایمونودیفیوژن ایمنی و ELISA صورت می گیرد.

۲- کشت: برای جداسازی ویروس عامل گاستروآنتریت، نمونه مدفوع را در محیط های کشت سلولی حاوی سلول های انسانی نظیر Hclla و سلول های جنینی کلیه انسان و میمون کشت می دهند.

۳- آزمایشات سرولوژی: از آزمایشات ELISA و RIA برای شناسایی و تعیین تیتر آنتی بادی های تولید شده توسط ویروس های عامل گاستروآنتریت استفاده می نمایند.

موضوع: بررسی مدفوع از نظر انگل شناسی

کاربرد بالینی: تشخیص عفونت های انگلی یا مشاهده میکروسکوپی نمونه مدفوع

نوع نمونه قابل بررسی: مدفوع

روش نمونه برداری: نمونه مدفوع باید در ظرف در پوش دار جمع آوری و در اسرع وقت به آزمایشگاه ارسال شود.

تشخیص آزمایشگاهی:

۱- آزمایش مستقیم: ساده ترین روش بررسی مدفوع تهیه لام مرطوب را می توان به طور مستقیم از نمونه مدفوع و یا از نمونه های تلغیظ شده، با استفاده از سرم فیزیولوژی، یدومتلین بلوی بافری شده تهیه نمود.

۲- کشت: محیط کشت مناسب جهت تشخیص تک یاخته های روده ای، سرم معقده اسب می باشد.

محیط NNNبرای کشت لیشمانا و محیط درسه جهت کشت تریکوموناس واژینالیس مناسب می باشند.

از محیط کشت سلولی هم برای رشد تریپانوزوم و توکسوپلاسما می توان استفاده نمود. همچنین روش کشت هاراداموری و کاواردنیز برای تشخیص لاروها به کار برده می شوند.

۳- روش های سرولوژی:

روش های سرولوژیکی مورد استفاده جهت تشخیص عفونت های انگلی مختلف در جدول زیر آمده است:

نام بیماری (روش سرولوژیکی) آگلوتیناسیون ثبوت مکمل فلوئوزسنت آنتی بادی ایمنوالکتروفورز ایمنودیفیوژن آزمایشات جلدی
فاسیولوزیس + + +
شیستوزومازیس + + + +
کیست هیداتیک + + + + + +
آسکاریوزیس +
آمیبیاز + + + + +
لیشمانیوزیس + + +
توکسوپلاسموزیس + + + +

موضوع: برش های پوستی برای اونکوسر کاولوولوس

کاربرد بالینی: تشخیص عامل اونوکوسرکیازیس، شناسایی و بررسی میکروفیلاریا در برش های پوستی.

معمولاً کرم های بالغ انکوسرکاولولوس در ندول های قابل لمس زیر جلدی و در داخل نسوج همبند میزبان مستقر

می باشند که گاهی این ندول ها در نسوج همبند عمقی تشکیل می شوندکه در این حالت با لمس کردن محسوس

نمی باشند.

این ندول ها بیشتر در ناحیه لگن، ران و سر بیمار تشکیل می شوند. که مطمئن ترین روش تشخیص اونکوسرکیازیس مشاهده میکروفیلرها یا کرم بالغ در نمونه های به دست آمده از میزبان است. میکروفیل ها کمتر در جریان خون

محیطی دیده می شوند

و بیشتر در سیستم لنفاوی موجود در اطراف ندول، نسج همیند و یا در چشم یا در نسج ملتحمه وجود دارند و

بهترین نمونه برای نشان دان آن ها بیوپسی از محل های فوق الذکر است.

نمونه قابل بررسی: برش پوستی

روش نمونه برداری: محل نمونه برداری ابتدا ضدعفونی باید گردد. نمونه برداری از محل هایی که دارای بیشترین

تعداد میکروفیلاریا است مانند ندول ها و غدد لنفاوی، عروق لنفاوی ساق پا، خارج ران و لگن و بالای کتف و

سرانجام میشود.

در مراحل اولیه عفونت و در عفونت های خفیف محل برداشت نمونه محلی است که بیشترین میزان درماتیت در آنجا

وجود دارد. حداقل دو گسترش و در موارد مزمن۶-۵ گسترش از نمونه تهیه می شود.

تشخیص آزمایشگاهی: پس از نمونه برداری با یک قطره سرم فیزیولوژی در روی لام از نمونه های به دست آمده گسترش تهیه و اقدام به دیدن و تشخیص میکروفیلرها در زیر میکروسکوپ می نماییم.

سپس نمونه و تعداد میکروفیلاریاهای مشاهده شده از برشهای پوستی باید گزارش گردد. بررسی میکروسکوپی

نمونه باید سریعاً انجام شود زیرا با گذشت زمان حرکت میکروفیلاریاها کاهش و حتی قطع می شود.

برای دیدن میکروفیلاریا موجود در چشم از دستگاه  و یا افتالموسکوپ دیدن نقاط کراتینی سطحی است که

بعداً به صورت دانه های برف مانند مات رنگ در می اید. که به وجود آمدن این دانه ها به دلیل تجمع لوکوسیت ها و

نفوذ میکروفیلاریاها در قرینه است

روش های سرولوژیکی: از آزمایش مازونی که حساسیت جلدی را نشان می دهد می توان برای شناسایی میکروفیلاریاها استفاده نمود.

از روش های سرولوژیکی  ELISAو ایمنوفلورسانت آنتی بادی (IFA) هم برای تشخیص میکروفیلارها استفاده میشود.

در عفونت ناشی از کرم اونکوسرکا ولووس ائوزینوفیلی مشاهده می شود.

0/5 ( 0 بازدید )

بازدید: 1

محصولات مرتبط

مطالب زیر را حتما بخوانید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *


دانلود اپلیکیشن اندروید پارامد پارامد-اپلیکیشن رد کردن