آسکاریس  لومبریکوئیدس  Aacaris Lumbricoides

آسکاریس  لومبریکوئیدس-  Aacaris Lumbricoides

بیولوژی: این کرم را کرم حلقوی بزرگ روده می­نامند. در کشور ما شایع­ترین آلودگی کرمی و پس از اکسیور

شایع­ترین کرم انگلی انسان در دنیا و به­خصوص در مناطق گرمسیری می­باشد. طول کرم نر ۳۰- ۱۵ سانتیمتر

و طل کرم ماده ۳۵ – ۲۰ سانتیمتر می­باشد.

کرمی است سفید یا کرم رنگ، دهان دارای سه لب، فاقد حفره­ی دهانی و حلق، مری فاقد اتساع و کرم نر دارای

دو اسپیکول مساوی و فاقد گوبرناکولوم می­باشد. دارای دو نوع تخم بارور و غیر بارور می­باشد.

تخم غیر بارور توسط کرم ماده و بدون حضور کرم نر ایجاد می­شود. تخم بارور دارای یک دیواره­ی ضخیم و شفاف،

یک توده­ی سلولی مرکزی و سه لایه می­باشد و تخم غیربارور، باریک و درازتر از تخم بارور می­باشد.

سیر تکاملی و بیماریزایی: کرم­های بالغ در روده­ی باریک انسان زندگی می­کنند. هر کرم ماده روزانه حدود

۲۰۰۰۰۰ تخم می­گذارد. تخم با مدفوع دفع می­شود و بایستی در شرایط مناسب روی خاک قرار گیرد تارو در آن

تشکیل شود.

لارو مرحله­ی دوم یا رابدیتوئید خاصیت آلوده کنندگی دارد. انسان از طریق خوردن تخم حاوی لارو همراه با آب و

سبزیجات و مواد غذایی آلوده به انگل می­شوند. لارو از جدار روده گذشته و پس از مهاجرت ریوی به روده بازگشته

و بالغ می­گردند و کرم­های نر و ماده پس از آن جفت­گیری کرده و ماده شروع به تخم­گذاری می­کند.

بیماری ناشی از انگل را اسکاریدوز یا آسکاریازیس نامند. بیماریزایی اسکارزیس در دو مرحله یکی مرحله­ ی

مهاجرت لارو (عوارض ریوی) و دوم مرحله­ی بلوغ کرم (عوارض روده­ای) انجام می­گیرد.

۱- عوارض ناشی از مهاجرت لاروها: از مهم­ترین آن­ها می­توان پنومونی آسکاریس را نام برد. که علائم اصلی آن

شامی اشکال در تنفس، ائوزینوفیلی شدید، سرفه­ی خشک یا همراه با خلط، تب و علائم خاص رادیوگرافی

به صورت سایه­ی منتشر و پراکنده می­باشد. به مجموعه­ی این علائم سندروم لوفلرمی­گویند.

علاوه بر آسکاریس، کرم­های قلابدار و استرونژیلوئیدس نیز باعث بروز این سندروم می­شوند.

۲- عوارض ناشی از بلوغ کرم: شامل دردهای شکمی، سرگیجه، کاهش وزن، کاهش اشتها، کهیر و خارش،

چرخوری، استفراغ، اسهال­های نامنظم، سیلان بزاق در خواب و بیداری، دندان قروچه در هنگام خواب و عصبانیت

می­باشد.

همچنین وجود کرم در مجاری صفراوی و کبد باعث به­وجود آمدن یرقان انسدادی و ترم مجاری صفراوی شده و

حضور آن در آپاندیس موجب بروز علائم آپاندیست می­شود.

تشخیص آزمایشگاهی: تشخیص قطعی انگل با آزمایش مدفوع و مشاهده­ی تخم انگل در مدفوع بیماری

داده می­شود. از رادیوگرای نیز می­توان در تشخیص آلودگی به کرم آسکاریس استفاده نمود چرا که کرم­های آسکاریس

به علت داشتن لوله­ی گوارش می­توانند ماده حاجب رادیوگرافی را جذب کرده و در فیلم رادیوگرافی قابل تشخیص

باشند.

همچنین در خط بیماران، ائوزینوفیل و گاهی کریستال­های شارکوت لیدن و حتی لارو و انگل را می­توان مورد

مشاهده و بررسی قرار داد.

 

نام انگل: انکیلوستوم دئودناله و نکاتور امریکانوس (کرم­های قلابدار)

Ancylostoma duidenale & Necator americanus

بیولوژی: انکلیوستوم دئودناله به نام کرم قلابدار دنیای قدیم معروف است. کرم بالغ آن استوانه­ای و به رنگ

خاکستری است.

کرم نر به طول ۱۱- ۸ میلیمتر و طول کرم ماده آن ۱۳ – ۹ میلیمتر است. حفره­ی دهانی آن حاوی دو حفت دندان

و دو تیغه­ی برنده مثلثی می­باشد.

کرم نر دارای دو اسپیکول و یک گوبرناکوکوم بوده و در انتهای خلفی آن کیسه­ی جفت­گیری قرار دارد.

در انتهای تحتانی کرم ماده نیز زائده­ی کوچکی به شکل خاور وجوددارد که از مشخصات تشخیصی آن به­ شمار می­رود.

هر کرم ماده نیز روزانه به­طور متوسط ۲۰۰۰۰ تخم می­گذارد. تخم انگل بیضی متقارن وده و در موقع خروج در مراحل

اولیه تکامل قرار دارد.

نکاتور امریکانوس به نام کرم قلابدار دنیای جدید معروف بوده و کرم­های بالغ آن کوچک­تر از انکلیوستوم می­باشد به ­طوری که کرم نر نکاتور ۹- ۷ میلیمتر و کرم ماده آن ۱۱- ۹ میلیمتر طول دارد. حفره­ی دهانی کوچک­تر بوده و به جای دو

جفت دندان حاوی یک دندان، دو تیغه­ی هلالی شکل یک جفت تیغه­ی برنده مثلثی شکل می­باشد.

دم کرم ماده فاقد خار انتهایی موجود در نوع انکیلوستوم می­باشد و هرکدام ماده روزان به­طور متوسط ۱۰۰۰۰ تخم

می­گذارد.

تخم نکاتور نیز شبیه انکیلوستوم می­باشد. لارو فیلاریفرم کرم­های قلابدار با لارو استرونژیلوئیدس استرکورالیس قابل اشتباه است. اما باید توجه داشت که لارو کرم­های قلابدار فرو رفته نبوده و نوک­تیز می­باشد.

سیر تکاملی و بیماریزایی: کرم بالغ کرم­های قلابدار در ابتدای روده باریک انسان زندگی می­کنند. تخم کرم با مدفوع دفع می­شود و باید مدتی در شرایط مساعد در خاک قرار بگیرد تا لارو مرحله­ی اول یا L1 به نام رابدتیوئید از تخم آزاد شود.

این لارو دو دگردیسی انجام داده و تبدیل به لارو مرحله­ی سوم به نام فیلاریفرم که آلوده کننده می­باشد می­شود. لارونکاتور بیشتر از راه پوست (غالباً پوست­های نرم بین انگشتان پا) وارد بدن می­شود در حالیکه لارو انکیلوستوم

بیشتر از راه دهان سبب سرایت آلودگی می­گردد. لارها پس از مهاجرت ریوی بهروده­ها رسیده و بالغ می­شوند.

بیماریزایی کرم­های قلابدار را می­توان در سه مرحله مورد بررسی قرار داد:

۱- مرحله­ی ورود لارو به بدن: در هنگام ورود لارو از راه پوست، در محل ورود، علائم به صورت سوزش و خارش،

کهیر و ادم تظاهر می­نماید.

خارش­های جلدی ناشی از حمله­ی لارو کرم­های قلابدار را خارش خاک و یا خراش شبنم می­نامند.

۲- مرحله­ی مهاجرت ریوی: علائمی چون سرفه، تب همراه با ائوزینوفیلی و پنومونی بروز می­نماید. اما علائم و

عوارض مهاجرت ریوی ناشی از کرم­های قلابدار در مقایسه با آسکاریس چندان قابل توجه نمی­باشند،

زیرا اولاً در آلودگی به کرم­های قلابدار تعداد تخم­های حاوی لاروی که وارد بدن می­شوند خیلی کمتر است،

ثانیاً لارو کرم قلابدار در داخل بافت ریه مانند لارو آسکاریس ایجاد تحریک شدید نمی­نماید.

۳- مرحله­ی اسقرار کرم­های بالغ در روده: مهم­ترین علائم این مرحله شامل کم­خونی میکروسیتیک هیپوکروم،

خاک­خوری و دردهای شکمی نامشخص می­باشد.

در کشور ما نوع قالب کرم قلابدار در شمال کشور، نکاتور، و در جنوب کشور انکیلوستوم می­باشد.

تشخیص آزمایشگاهی: آزمایش مستقیم مدفوع و مشاهده­ی تخم کرم­های قلابدار (در آلودگی­های شدید)

دقیق­ ترین و بهترین روش تشخیصی می­باشد.

اما در آلودگی­های خفیف از آنجایی که تعداد تخم­ها درمدفوع کم می­باشد بهتر است از روش­های تغلیظی مانند روش فلوتاسیون مدفوع با سولفات وری و یا روش تغلیط با فرمل – اتر جهت مشاهده تخم انگل استفاده نمود.

همچنین جهت تشخیص افتراقی بین نکاتور و انکیلوستوم بایستی از روش کشت لارو هارادا – موری استفاده نمود.

0/5 ( 0 بازدید )

بازدیدها: 60

مطالب زیر را حتما بخوانید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *