انتروبیوس ورمیکولاریس   Enterobius  Vermicularis

انتروبیوس ورمیکولاریس     Enterobius  Vermicularis

بیولوژی: اکسیور، کرم سنجاقی، کرم نخی شکل و یا کرمک (به فارسی) از نام­های دیگر انگل می­باشند.

کرم بالغ به شکل استوانه­ای و نخی شکل، به رنگ سفید یا پوسته نرم می­باشد.

دهان دارای سه لب کوچک به همراه حفره دهانی کوچک است. طول کرم نر ۵-۲ میلیمتر و کرم ماده ۱۳- ۸

میلیمتر می­باشد. کرم نر شبیه علامت سوال معکوس، دارای یک اسپیکول و فاقد گوبناکولوم می­باشد.

تخم انگل به شکل بیضی نامتقارن و با جدار دو لایه می­باشد که پس از خروج از رحم داخل آن لارو وجود دارد.

سیر تکاملی و بیماریزایی: کرم­های بالغ در نواحی تحتانی روده بزرگ، آپاندیس و سکوم زندگی می­کنند.

این انگل جهت تخم­گذاری به دمای کمتر از حرارت بدننیاز دارد. پس از جفت­گیری و بارور شدن کرم ماده در اواخر

شب از مخرج شده و در سطح پوست اطراف مقعد تخم­گذاری می­کند. در رحم هر کرم ماده متوسط ۱۱۰۰۰

تخم وجود دارد و کرم ماده بعد از تخم­گذاری می­میرد.

تخم­ها حدود ۶ ساعت بعد حاوی لارو رسیده شده و خاصیت آلوده­کنندگی پیدا می­کنند و در صورت ورود به بدن

از راه دهان، وارد روده شده لارو رابدیتوئید آزاد گشته و خود را به سکوم رسانده و در آنجا بالغ می­شود.

کرم مرحله­ی مهاجرت ریوی ندارد.

آلودگی از چهار طریق به انسان سرایت می­کند: ۱- راه مستقیم از راه دست به دهان ۲- راه غیرمستقیم از راه

مقعد به دهان (تخم روی غذا و ظروف چسبیده باشد). ۳-راه مستقیم به­وسیله­ی اولبسه. ۴- از راه استنشاق

هوا با گرد و غبار حامل تخم.

عمومی­ترین علائم انتروبیازیس شامل خارش شدید شبانه مقعد، خستگی و بی­قراری و عصبانیت، خارش دملغ،

دندان قروچه در شب و ادرار غیر ارادی می­باشد. لازم به ذکر است که آلودگی در نواحی سردسیر بیشتر از

مناطق گرمسیر می­باشد. آلودگی به انگل در اکثر نقاط کشور وجود دارد.

تشخیص آزمایشگاهی:

در مدفوع تخم انگل کمتر از ۱۰ درصد موارد دیده می­شود چرا که کرم­های ماده در روده تخم­گذاری نمی­کنند: بهترین

و ساده­ترین روش برای تشخیص آزمایشگاهی تخم اکسیور روش گراهام یا استفاده از نوار چسب سلوفان یا

چسب اسکاچ می­باشد.

نمونه ­برداری باید صبحگاه قبل از دفع مدفوع، حمام رفتن و نظافت بچه صورت گیرد. به­وسیله­ی چسباندن یک

قطعه نوارچسب اسکاچ به طول cm 10 (طوری که بر روی آبسلانک چوبی قرار دارد و قسمت چسبیده چسب

به طرف خارج است) در اطراف مقعد نمونه برداری انجام می­شود.  پس از برداشتن چسب به منظور شفافیت

گسترش یک قطره تولون یا گزیلن یا ید در گزیلول روی نوار ریخته و سپس چسب را از قسمت چسبناک به روی

لام تمیزی می­­چسبانیم و در زیر میکروسکوپ مورد بررسی قرار می­دهیم.

همچنین می­توان با چیدن ناخن­ها و حل کردن اجرام زیر آن­ها در NaOH، تخم انگل را در زیر میکروسکوپ جستجو نمود.

 

نام انگل: تریکوریس تری کیورا یا تریکو سفال            Trichuris Trichiura

بیولوژی: تریکوسفال یا کرم شلاقی معمولاً گوشتی رنگ می­باشد. طول کرم نر ۴۵-۳۰ میلیمتر و ماده ۵۰- ۳۰

میلیمتر می­باشد. انتهای کرم نر یک دور کامل پیچ خورده است. لب­ها و حفرات دهانی آن­ها چندان واضح نیستند.

مری آن­ها نازک و بلند بوده و به­وسیله­ی تعداد زیادی سلول حلقوی شکل به نام استیگوسیت محاط شده است.

دارای یک اسپیکول با پوشش خاردار می­باشد. انتهای کرم ماده گرد بوده و فاقد پیچ­خوردگی است و هر کدام ماده

روزانه ۱۰۰۰۰ -–۱۰۰۰ تخم تولید می­کند. تخم انگل قهوه­ای – زردرنگ، بشکه­ای شکل و دو جداره بوده و در هر قطب

دارای یک برجستگی مشخص می­باشد.

سیر تکاملی و بیماریزایی: کرم بالغ غالباً در دیواره­ی سکوم زندگی می­کنند. تخم با مدفوع دفع می­شود و

بایستی مدتی در شرایط مناسب بر روی خاک قرار بگیرد تا در داخل آن لارو تشکیل شود.

انسان با خوردن تخم حاوی لارو همراه با سالاد و سبزیجات و آب آشامیدنی آلوده به انگل می­شود.

تخم در نواحی بالای دوازدهه باز و لارو آزاد می­شود و پس از بالغ شدن به قسمت پایین روده مهاجرت و در سکوم

مستقر می­شوند.

این کرم مهاجرت ریوی ندارد. بنابراین علائم بیماری فقط مربوط به دوره­ی استقرار کرم در روده می­باشد.

مدفوع اسهالی حاوی مقدار زیادی ائوزینوفیل و کریستال­های شاکورت لیدن، روزپیچ­های شکمی، کم­ خونی

میکروسیتیک هیپوکروم، وجود لکه­ های خون در مدفوع و عارضه­ی کواشیورکور از علائم مهم ابتلا به انگل می­باشند.

در آلودگی­های شدید توام با اسهال­های مکرر عارضه­ی بیرون زدن رکتوم به ­وجود می­آید که در آن رکتوم حالت به­وجود

می­آید که در آن رکتوم حالت موکوسی و ادمی داشته و قسمتی از آن مخرج خارج شده است.

آلودگی به انگل در نقاط مختلف کشور دیده می­شود ولی شدت آلودگی در شهرهای  ساحلی دریای خزر می­باشد.

تشخیص آزمایشگاهی: تشخیص قطعی با مشاهده­ی تخم انگل در مدفوع داده می­شود. در آلودگی­های خفیف

می­توان از روش تغلیظ مدفوع استفاده نمود.

همچننی در مناطقی که بیماری به صورت بومی دیده می­شود می­توان بلورهای شارکوت لیدن و ائوزینوفیل را نیز در

نمونه مدفوع مشاهده نمود. با استفاده از سیگموئیدوسکوپی نیز می­توان کرم را که به دیواره­ی روده­ی

چسبیده است، مشاهده نمود.

در آلودگی با تریکوسفال، مدفوع را بایستی از نظر وجود آمیب نیز مورد بررسی قرار داد.

 

0/5 ( 0 بازدید )

بازدیدها: 15

مطالب زیر را حتما بخوانید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *