انعقاد (Clotting)  

زمان انعقاد خون (زمان انعقاد خون کامل ) (CT) (whole blood clotting time)

نام آنالیت: انعقاد (Clotting)

ساختمان و متابولیسم: مدت‌زمانیکه لازم است تا خون به‌صورت لخته درآید.

معرفی آزمایش، کاربرد بالینی: زمان انعقاد، نشان‌دهنده  نحوه عملکرد کلیه فاکتورهای سیستم‌های داخلی و مشترک است.

فعال‌کننده پروسه انعقاد در این آزمایش، تماس فاکتور ۱۲ با شیشه بوده و مسیر آن سیستم داخلی و سپس مشترک است.

می‌توان برای پیگیری درمان با هپارین از آن استفاده کرد، میزان هپارین در بیمار طوری

تنظیم می‌شود که زمان انعقاد خون کامل ۲-۱/۵ برابر مقدار پایه یا پیش از آغاز درمان باشد.

محدوده طبیعی
در روش white lee: 18-8 دقیقه، آزمایش روی لام= ۶-۲ دقیقه، روش لوله مویینه: ۶-۲ دقیقه.

اساس روش متداول: محاسبه مدت‌زمان لخته شدن خون در لوله، (روش Lee Whitc: در سه لوله همولیز خون اضافه می‌شود و هر ۳۰ ثانیه ایجاد شدن لخته را در لوله اول بررسی می‌کنیم.

این کار را برای دو لوله دیگر هم تکرار می‌کنیم و زمان ایجاد لخته را ثبت می‌کنیم. (زمان انعقاد برابر است بازمان انعقاد در لوله سوم)

روش‌های دیگر: آزمایش بر روی لام، آزمایشی انعقاد به روش لوله مویینه.

نوع نمونه قابل اندازه‌گیری: خون کامل وریدی یا مویرگی

واکنش تداخلی: تعریف‌نشده

معایب و فواید روش حاضر: در روش Lee White اگر درجه حرارت بن‌ماری کمتر از ۳۵ درجه سانتی‌گراد، و یا بیشتر از ۴۵ درجه سانتی‌گراد، و یا قطر لوله آزمایش بیشتر از حد لازم (۷۵×۱۰) باشد، زمان انعقاد، به‌طور کاذب طولانی می‌شود.

روش بررسی زمان انعقاد روی لام به دلیل استاندارد نبودن درجه حرارت و خشک شدن لام ارزش چندانی ندارد.

در روش لوله مؤیینه هم به علت فشار دادن محل نمونه‌گیری و احتمال ورود عصاره بافتی زمان انعقاد دقیق نخواهد بود، استفاده از آزمایش CT در غربال وضعیت انعقادی ارزشی ندارد.

0/5 ( 0 بازدید )

بازدیدها: 20

مطالب زیر را حتما بخوانید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *