تکنیک­های ایمونوآنزیمی(Immuni enzyme thchniques)

تکنیک­های ایمونوآنزیمی(Immuni enzyme thchniques)
اساس این تکنیک­ها بر پایه­ی اتصال یک آنزیم به یک آنتی­بادی اختصاصی استوار است.
فعالیت آنزیم باعث ایجاد تغییر رنگ قابل رویت در محل کمپلکس آنتی­بادی و آنزیم و آنتی­ژن در بافت می­شود.
سردسته­ی این آنزیم­ها Horeseradish peroxidase است. از سایر آنزیم­ها می­توان Alkaline phosphatase نام برد.
رنگ­ آمیزی ایمونوآنزیمی مستقیم  (Direct immunoenzyme staining)
در این روش از یک آنتی­بادی کنژوگه با آنزیم جهت ترکیب با آنتی­ژن بافتی مورد نظر استفاده می­شود.
سپس برش با سوبسترای مناسب همانند پراکسید هیدروژن و یک کروموژن مثل Diamino benzidine (DAB)
انکوبه می شود تا رنگ قهوه ای به وجود آید که با میکروسکوپ نوری قابل رؤیت است.
این تکنیک ساده ولی حساسیت آن کم است و به همین جهت برای استفاده¬ی روزانه مناسب نیست.
روش های پلی
در این روش های حساسیت افزایش می یابدو یک آنتی بادی کنژوگه با آنزیم را می توان برای آنتی بادی های
اولیه ی مختلف به کار برد و دیگر لازم نیست تماس تمامی آنتی بادی های اولیه را آنزیم کنژوگه کرد.
رنگ آمیزی ایمونوآنزیمی غیرمستقیم
(Indirect immuneenzyme staining)
در این روش ابتدا برش بافتی را با آنتی بادی اولیه ی مورد نظر انکوبه می کنیم (منظور آنتی بادی اختصاصی
برعلیه آنتی ژن مورد نظر است که در جستجوی آن هستیم). سپس برش بافتی را شستشو داده و با آنتی
بادی ثانویه کنژوگه با آنزیم که برای ایمونوگلبولین گونه ای که منشأ تهیه ی آنتی بادی اولیه است، اختصاصی
است انکوبه می کنیم.
مزیت این روش این است که می توان از یک آنتی بادی کنژوگه برای آنتی بادی های اولیه ی زیادی استفاده کرد.
0/5 ( 0 بازدید )

بازدیدها: 1

مطالب زیر را حتما بخوانید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *