جراحت و زخم ها Wound and Ulcers

جراحت و زخم ها Wound and Ulcers

کاربرد بالینی: تشخیص علت زخم های عفونی، عفونت حاد پوستی ممکن است به دلایل باکتریایی، قارچی و

انگلی باشد.

باکتری هایی که در ایجاد عفونت و جراحت ها نقش دارند عبارتند از: استافیلوکوک اورئوس، استافیلوکوک

اپیدرمیدیس، باسیل های کلی فرم، پسودوموناس آئروجینودا، پروتئوس، کلستریدیوم پرفرژنس و کلستریدیوم های

دیگر، استرپتوکوک پنومونیه، باکتری ها، کورینه باکتریوم دیفتریه، مایکوباکتریوم توبرکلوزیس و مایکوباکتریوم اولسرانس،

از جمله بیماری های انگلی که باعث ایجاد زخم و جراحت در پوست می شوند لیشمانیوز جلدی است که عامل

آن لیشمانیا می باشد.
نوع نمونه قابل بررسی: ماده چرکی یا بافت.
روش نمونه برداری: بهترین روش نمونه برداری از زخم ها یا خراشها پس از ضدعفونی کردن اطراف زخم ها با صابون و

الکل آسپیراسیون ماده چرکی سلول دار از عمق زخم با یک سوزن استریل و سرنگ است، چون کشت زخم ها به

وسیله سواب اغلب با باکتری های محیط آلوده شده و علل صحیح عفونت را نشان نمی دهد.

در مواردی که فرد مشکوک به لیشمانیوز جلدی است، نمونه برداری پس از ضد عفونی با الکل از زخم با یک لانست استریل از نسوج متلاشی شده، سلول های نکروزه و چرکی همراه با باکتری ها مشاهده می شوند که امکان

دیدن انگل در این نمونه بسیار مشکل است.
تشخیص آزمایشگاهی:
۱- آزمایش مستقیم: از ماده چرکی آسپیره شده گسترش تهیه کرده، آنرافیکس و رنگ آمیزی گرم می نماییم و

مورد بررسی میکروسکوپی قرار می دهیم.

اگر در گسترش تهیه شده حاصل از نمونه چرک، باکتری مشاهده نشد یا تعداد کمی باکتری گرم مثبت شبیه کورینه باکتریوم دیده شود از نمونه رنگ آمیزی اسیدفست بهتر است به عمل آید. در مواردی که زخم ناشی از گزش

حیوانات باشد باید در جستجوی پاستورلامولتوسیدا هم در لام رنگ آمیزی شده باشیم. هنگامی که احتمال سیاه

زخم بیمار بدهیم باید به دنبال پیداکردن باسیل شاربن از گسترش باشیم.
۲- کشت: کشت بر روی محیط های بلادآگار، مک کانلی و محیط آب پپتونه و تایوگیکولات انجام می شود.

در عفونت های پلور و آرتریت و سلولیت مخصوصاً در کودکان زیر ۵ سال علاوه بر محیط های مذکور در محیط شکلات

آگار جهت بررسی هموفیلوس آنفلونزا نمونه را کشت می دهیم.

گرفتن همزمان کشت خون در زخم ها می تواند در تشخیص عامل بیماریزا مفید باشد. از محیط کشت NNN برای

کشت نمونه های مشکوک به لیشمانیوز جلدی استفاده می نماییم.
۳- روش های سرولوژی: از آزمایش جلدی مونتنگرو و لیشمانین که از آزمایشات ازدیاد حساسیت تاخیری هستند

برای تشخیص لیشمانیوزیس استفاده می نمایند. روش های IFA، ELISA و CF و HA نیز برای تشخیص عامل عفونت

به کار برده می شود.

0/5 ( 0 بازدید )

بازدید: 1

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *


دانلود اپلیکیشن اندروید پارامد پارامد-اپلیکیشن رد کردن