لکه های پوستی و تراشه های بینی( جذام)

لکه های پوستی و تراشه های بینی( جذام)

کاربرد بالینی: تشخیص عامل جذام و برآورد تعداد و شکل باسیل های اسیدفست توسط مطالعه میکروسکوپی
گسترش های رنگ آمیزی شده پوست و تراشه های مخاط بینی.
مایکوباکتریوم لپره عامل بیماری جذام است که یک بیماری سیستمیک مزمن و مخصوص انسان می باشد و
در اکثر اوقات با ضایعات پوستی یا نقاط فاقد حس مشخص می شود. از روی علائمم بالینی، خصوصیات
باکتریولوژیک، ایمنولوژیک و هسیتوپاتولوژیک بیماری جذام را به ۵ گروه تقسیم بندی می کنند که عبارت اند از:
۱- جذام تربوکلوئید
۲- جذام بینابینی با تظاهرات توبرکلوئید
۳- جذام بینابینی
۴- جذام بینابینی با تظاهرات لپروماتوز
۵- جذام لپروماتوز
در بین تقسیم بندی های فوق دو نوع لپروماتوز و توبرکلوئید با ثبات بوده در صورتی که گروه های بینابینی نسبتاً
ناپایدار بوده و در صورت عدم درمان به سمت جذام لپروماتوز و در صورت شیمی درمانی موثر به طرف جذام
توبرکلوئید تمایل پیدا می کنند.
نمونه قابل بررسی: حالت خمیری و ندولر و زخم های موجود در پوست و نمونه های مخاط بینی.
روش نمونه برداری: برای نمونه برداری از مخاط بینی تراشه هایی از قسمت جلویی استخوان توربینت تحتانی
( محلی که دو استخوان به داخل حفرۀ بینی پیشرفتگی دارد) برداشت کرده و اسمیر تهیه می کنیم.
در مواردی که آغشته به خون هستند باا نوک تیغه جراحی نمونه را برداشته و از آن گسترش تهیه می نماییم.
برای تهیه گسترش از هوای بینی بیمار را وادار به فوت کردن از بینی اش نموده و از ترشحات خارج شده مخاط
فوراً گسترش تهیه می کنیم.
جهت نمونه برداری از پوشت پس از ضدعفونی کردن محل مورد نظر، از زخم های
مشکوک و محل های تحت تاثیر زخم مثل پیشانی، لاله گوش، چانه و ساعد و تنه و قسمت های چین دار بدن،
ندول های موجود در پوست نمونه برداشت کرده و از آنها اسمیر تهیه می نماییم.
تشخیص آزمایشگاهی:
۱- آزمایش مستقیم: تشخیص بیماری جذام با مشاهدۀ شکل و نوع پراکندگی ضایعات و علائم بالینی مطرح می شود. ولی تشخیص قطعی بیماری با دیدن باسیل های اسدفست مایکوباکتریوم لپره در ضایعات جذامی صورت می گیرد.
پس از نمونه برداری و تهیه اسمیر از ضایعات آن را فیکس کرده و به طریق زیل نلسون آن را رنگ آمیزی می کنیم.
و با بررسی میکروسکوپی اسمیر و مشاهده باسیل برحسب شمارش آنها می توانیم به بیماری جذام و نوع آن پی ببریم. در جذام توبرکلوئید به دلیل کمی تعداد باکتری تشخیص مشکل است و بررسی هیستولوژیک ضایعات بهتر می تواند
در تشخیص بیماری موثر باشد.
از اندکس باکتریولوژیک هم برای تشخیص حالات مختلف بیماری و اثر درمان در بیماری جذام استفاده می شود.
بدین جهت پس از تهیه بیوپسی و گسترش از ضایعات و رنگ آمیزی تعداد باسیل ها را شمرده و نتیجه را بر حسب مشاهده تعداد باسیل ها بدین گونه گزارش می نماییم.

معمولاً۰ تا  در شکل نامشخص و نوع توبرکلوئید، تا  در بینابینی و  تا  در اشکال لپروماتوز مشاهده می گردند.
۲- کشت: معمولاً برای تشخیص کشت کاربرد ندارد چونن این باکتری در محیط های کشت مصنوعی و کشت بافتی
و سلولی رشد نمی کند. فقط در پاشنه نوعی گورکن بنام آرمادلو می توان برای انجام کارهای تحقیقاتی نمونه های
آلوده را کشت داد که ۳۷ ماه بعد از ترزیق موجب ضایعات عمومی و وسیع در بدن حیوان می گردد و تشخیص
بیماری جذام با مشاهده میکروسکوپی باسیل ها و شمارش تعداد آنها تایید می شود.
روش های ایمونولوژیک: روش رنگ آمیزی فلورسنت آنتی بادی از اختصاصی ترین روش رنگ آمیزی برای مشاهده
باسیل های مایکوباکتریوم لپره است. از روش رادیوایمنواسی با به کارگیری از آنتی ژن های میکروباکتریوم لپره نیز
برای تشخیص جذام استفاده می شود.

0/5 ( 0 بازدید )

بازدید: 1

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *


دانلود اپلیکیشن اندروید پارامد پارامد-اپلیکیشن رد کردن