مجاری تنفسی تحتانی Lower Respirrstory Tract

مجاری تنفسی تحتانی Lower Respirrstory Tract

کاربرد بالینی: تشخیص علت عفونت مجاری تنفسی تحتانی، مجاری تنفسی تحتانی شامل زیر فارنکس،

حنجره، بروشنهای ریه ها است.

عفونت های مجاری تنفسی تحتانی نیز برونشیت آبسه های ریوی، پنومونی، توبرکلوز ریوی تراکوئید و تورم پردۀ

جنب می باشند.
۱- برونشیت: که در ایجاد آن عواملی چون هموفیلوس آنفلونزا، استرپتوکوک پنومونیه و مورگسلا کاتارالیس نقش دارند.
۲- آبسه های ریوی: شایعترین عوامل آبسه های ریوی باکتری های بی هوازی مثل پپتواسترپتوکوک، پپتوکک و

باکتروئید کورینه باکتریوم می باشد.
۳- پنومونی و برونکوپنومونی: پنومونی محدود به یک لوب ریه است ( پنومونی لوبر) که عامل آن استرپتوکوک

پنومونیه کلبسیلا پنومونیه، مایکوپلاسما پنومونیه، هموفیلوس آنفلونزا، استافیلوکوک اورئوس می تواند باشد.
برونکوپنومونی حالت منتشر پنومونی که استرپتوکوک پنومونیه، استافیلوکوک اورئوس هموفیلوس آنفلونزا عامل

آن هستند.

به خصوص بعد از اپیدمی آنفلونزا و سرخک باسیل های گرم منفی چون اشریشیاکلی، کلبسیلا پنومونیه،

پسودوموناس آئروجینوزا، و سایر غیر تخمیرکننده ها در ایجاد بیماری نقش دارند.

فلور طبیعی بخش تحتانی مجرای تنفسی مشابه حلق است نایژه ها نیز در هنگام سلامت فرد فاقد

میکروارگانیسمبوده و استریل می باشند.

نوع نمونه قابل بررسی: خلط، ترشحات مجاری تنفسی تحتانی و آسپیراسیون نای.
روش نمونه برداری: معمولی ترین نمونه ای که از بخش تحتانی مجرای تنفسی به دست می آید نمونه خلط است.

بهترین نمونه خلط صبحگاهی می باشد که برای جمع آوری آن ابتدا بایستی دهان را با آب معمولی شسته و سپس

با سرفه های عمیق خلط در یک ظرف استریل دهان گشاد جمع آوری نمود.

در صورتیکه بیمار قادر به خارج ساختن خلط نباشد با زدن به سینه بیمار و ورود ترشحات برونش به ریه و یا با

خوراندن مقداری محلول نمک غلیظ ( سرم فیزیولوژی) بیمار را وادار به سرفه و در نتیجه خروج خلط می کنند.

در بیمار مبتلابه سلل ریوی که خلط تولید نمی کند میی توان به وسیله سواب از حنجره یا شستشوی معده

باسیل های سل را به دست آورد.

در بیماران مبتلا به عفونت شدید ریوی که در کشت خلط خود دارای باکتری های متعدد پاتوژن هستند برای

جداسازی باکتری های بیماری زا مجاری تحتانی تنفسی می توان از آسپیراسیوم نای و آزمایش میکروسکوپی

و کشت خلط از محتویات آن استفاده نمود. از این روش نمونه برداری در مواردی که بیمار نتواند خلط بیرون دهد

یا بیمار با باکتری های بی هوازی یا میکروارگانیسم های غیر شایع ( اختلالات ایمنی و آبسه ریوی) آلوده شده باشد، استفاده می کنند. استفاده از این روش در اختلالات خونریزی دهنده، سرفهه های غیر قابل کنترل و بیمارانی

کهه همکاری ندارند ممنوع می باشد. نمونه باید حداکثر ۲-۱ ساعت پس از جمع آوری مورد آزمایش و کشت قرار گیرد.
تشخیص آزمایشگاهی:
۱- آزمایش مستقیم: خصوصیات ظاهری نمونه از لحاظ رنگ و حالت و همراه بودن با مواد غذایی باید گزارش شود.

به طوری که از رنگ های سبز، زرد، آجری و حالت های بلغمی- چرکی، سفید- کف آلود مشاهده شوند، باید

گزارش گردند. برای تهیه لام مستقیم نمونه را به صورت Wct mountبررسی می نماییم و با عدسی چشمی

×۱۰ مورد مطالعه میکروسکوپی قرار می دهیم.

مشاهده بیش از ۱۰ سلول در هر میدان میکروسکوپی نشان دهندۀ آلودگی بانمونه دهانی است.

نمونه هایی که بیش از ۲۵ عدد گلبول سفید در هر میدان میکروسکوپی با عدسی ۱۰ داشته باشند احتمالاً کشت

مثبت دارند.

ولی باید توجه داشت که بعضی از بیماران دارای لوکوپنی در هر میدان عدسی ۱۰ این میزان WBC را ندارد

به طور کلی اگر بیش از ۱۰ عدد WBC به ازای هر سلول اپیتلیال دیده شود نشانۀ جمع آوری منسب نمونه است.

ولی در هنگام رنگ آمیزی باید قسمتی از چرک یا مخاط یا خلط را برداشته و رنگ آمیزی از نمونه خلط دو لام تهیه

می شود که یکی به روش گرم و دیگر را در صورت لزوم و درخواست توسط پزشک به روش ذیل نلسون رنگ آمیزی گردد.

در چرک موجود در خلط افراد مبتلا به آسم معمولاً ائوزینوفیل وجود دارد که آن را می توان با رنگ آمیزی یا یک

رنگ مناسب هماتولوژیک نشان داد. برای اینکه کشت، اسمیر تهیه شده از خلط دارای ارزش تشخیصی باشد

بهتر است که خلط را هموزنیزه نماییم.
۲- کشت: نمونه خلط مورد آزمایش را روی محیط های بلادآگار، شکلات آگار و مکانکی کشت می دهیم. پلیت های

کشت بلاد آگار و شکلات آگار باید در حضور 〖CO〗_۲ قرار گیرند.

از آنجایی که پنوموکک و هموفیلوس آنفلونزافلور نرمال حلق هستند.

بنابراین وجود آنها زمانی دارای ارزش می باشد که تعداد زیادی از آنها از نمونه جدا شوند مشاهدۀ بیش از ۱۰ جفت پنوموکک در لام مستقیم در هر میدان میکروسکوپی با عدسی ۱۰۰ علت پنوموککی است. کشت بی هوازی از

خلط انجام نمی شود.

ولی در مواردی که آبسه های ریوی ناشی از پنومونی آسپیراسیون قسمتی از فلور نرمال حلق به درون ریه رفته و

آبسه می دهند که در این صورت باید کشت بی هوازی از خلط انجام داد.

0/5 ( 0 بازدید )

بازدیدها: 1

مطالب زیر را حتما بخوانید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *