مواد جاذب الرطوبه

مواد جاذب­الرطوبه

مواد جاذب الرطوبه باید در ظروف دربسته و غیرقابل نفوذ به هوا، نگهداری شوند. این مواد شامل:
هیدروکسید سدیم و پتاسیم، کربنات سدیم، فنل، فسفوروس پنتواکسید (Phosphorus Pentoxide) و غیره.

بعضی مواد جاذب الرطوبه در اثر جذب رطوبت هوا، مایع می شوند.
حلال های آلی (Organic Solvents)
حلال های غیرهالوژنه مثل استون نباید با حلال های هالوژنه

مثل کلروفرم (CHCL3) مخلوط شوند.

این دو حلال باید جداگانه نگهداری شده و به صورت مجزایی دور ریخته شوند.

برای نگهداری مواد زائد حلال های آلی از سطل های مخصوص

درب دار و در اتاق های با تهویه مناسب استفاده کنید.

مواد زائد و اضافی حلال های آلی باید سوزانده شوند

(با رعایت موارد ایمنی).

ترکیبات هالوژنه باید به روش خاصی دفع شوند.

ظروف محتوی حلال ها باید در کابینت ایمنی نگهداری شده

و به صورت جداگانه انبار شوند.

پس از جمع آوری اضافه حلال ها در ظروف محتوی حلال ها

با ذکر نام و خطرات آنها کمک به جلوگیری از وقوع حوادث می کند.

لازم است حلال های آلی حتی الامکان در ساختمان جداگانه ای در نزدیکی آزمایشگاه نگهداری شوند.
ماکزیمم مقدار نگهداری حلال ها
برای اتر ۴۷۳ میلی لیتر، اتانول ۹۴۶ میلی لیتر و حلال های سنگین ۷۸/۳ لیتر می باشد.
نگهداری و قراردادن حلال ها بر روی میزکار به حداقل رسانده شود.

تمام ظروف حلال ها در کابینت های مخصوص ایمنی نگهداری شوند. مقادیر زیاد الکل و استون باید در ظروف فولادی (Stainless Steel)

و با رعایت موارد ایمنی نگهداری شوند. حداکثر حجم نگهداری

شده حلال های آلی در یک آزمایشگاه ۹/۱۸ لیتر می باشد.
برای آزمایشگاه های کوچک این مقدار ۷۵/۷ لیتر می باشد.

لازم است به تهویه مناسب محل نگهداری حلال ها توجه کافی مبذول شود.

استفاده از هود در موقع کار با حلال های آلی ضروری است.

حلال ها دور از اشعه، جرقه و حرارت نگهداری شوند.

هرگز حلال ها را در یخچال (از هر نوع) قرار ندهید.

یخچال های خاصی برای نگهداری حلال ها ساخته شده است.

مواد غذایی و آب در محل نگهداری حلال ها قرار داده نشود،

چون بخارهای سمی حلال ها توسط مواد غذایی و آب جذب می شود. تماس با بنزن باید به کمتر از ۱ppm (1 قسمت در یک میلیون قسمت هوای تنفسی)

برای هشت ساعت کار در روز یا چهل ساعت کار در هفته، محدود شود. حداکثر تماس با بنزن ۵ppm برای ۱۵ دقیقه می باشد.

قانون کلی در موقع کار با مواد شیمیایی این است که:
خواص موادی را که با آنها کار می کنید، بدانید، خطرات،

واکنش های شیمیایی و دستورالعمل های ایمنی که در کاتالوگ

سازنده مواد ذکر شده، باید مورد توجه قرار گیرد.

تمام حلال ها و مایعات قابل اشتعال را با دقت حمل و نقل کنید.

برای نظافت انبارها و نگهداری حلال ها از افرادی که با

خطرات این مواد آشنایی دارند، استفاده کنید.
سایر مواد: تماس اکسیژن یا هوا با مواد شیمیایی

قابل اشتعال و قابل انفجار خطرناک است. به بسته بودن درب مواد شیمیایی توجه کنید.

مخلوط هوا یا اکسیژن با بخار مواد شیمیایی بسادگی آتش می گیرد.
توصیه می شود محل نگهداری مواد قابل اشتعال و

قابل انفجار نزدیک کپسول های گاز نباشد.
دستشویی ها و فاضلاب های مورد استفاده جهت تخلیه

مواد شیمیایی باید دارای سیفون باشد تا از برگشت بخارهای مواد شیمیایی جلوگیری کند. در موقع دفع مواد شیمیایی

مقدار زیادی آب سرد به همراه آن ریخته شود.
مثال های زیر نمونه ای از شرایط نگهداری مواد شیمیایی است.

لازم است شرایط نگهداری و ایمنی در مورد کلیه مواد شیمیایی، با توجه به کتب رفرانس یا کاتالوگ سازنده آنها تهیه و اجرا شود،

حتی الامکان رئوس مطالب بر روی ظروف نگهداری مواد شیمیایی نوشته شود.
یُد (Iodide): باید در ظروف شیشه ای قهوه ای رنگ با درب شیشه ای استفاده شود. از درب پلاستیکی استفاده نکنید

چون یُد به پلاستیک حمله کرده و آن را از بین می برد.

چون یُد از تصعید (تبخیر) آزاد می شود باید درب آن بسته باشد.
پرمنگنات پتاسیم: در شیشه های درب دار کدر نگهداری شود،

چون در معرض نور تجزیه می شود.
سدیم: در تماس با آب قرار نگیرد، چون خود به خود می سوزد.

سدیم خالص باید به طور کامل با نفت، گزیلن، Ligrosin پوشانده شود

و در ظروف درب دار مخصوص نگهداری شود.
نیترات نقره: باید در تاریکی و در ظروف شیشه ای درب دار نگهداری شود. در اثر نور، نیترات نقره به اکسید نقره تجزیه می شود.
نیترو پروساید سدیم (سدیم نیترو پروساید):

باید در ظروف درب دار رنگی و در تاریکی نگهداری شود، چون در معرض نور تجزیه می شود.

0/5 ( 0 بازدید )

محصولات مرتبط

مطالب زیر را حتما بخوانید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *