هضم پروتئولیتیک آنزیمی (Protolytic enzyme digestion)

هضم پروتئولیتیک آنزیمی     (Protolytic enzyme digestion)

استفاده از فرمالین به عنوان فیکساتیو باعث اتصال متقاطع ملکول­های آنتی­ژن و در نتیجه پنهان شدن محل­های

آنتی­ژنتیک می­شود.

استفاده از آنزیم­های پروتئولیتیک باعث شکستن اتصالات متقاطع شده و لذا خواص آنتی ­ژنتیک آن­ها را پدیدار می­سازد.

تریپسین و پپسین گاوی آنزیم­هایی هستند که به­طور شایع استفاده می­شوند.

تفسیر طرح رنگ ­آمیزی   (Interpretation of staining patterns of staining)

تفسیر نتایج رنگ­آمیزی به مهارت و تجربه نیازداشته و شخص نه تنها باید با خصوصیات واکنش مثبت حقیقی آشنا باشد بلکه باید به احتمال تغییرات ناشی از ماهیت بافت و نوع آنتی­بادی باید مصرفی نیز آگاهی داشته باشد.

اشتباه در تفسیر، ناشی از اشکالات تکنیکی و یا اشکال در نحوه­ی خواندن نتایج است.

واکنش مثبت واقعی نه تنها سلول را به رنگ قهوه­ای درمی­آورد بلکه مهم­تر این است که کیفیت واکنش مثبت واقعی در نحوه­ی هتروژن بودن انتشار آن در یک سلول و میان سلول­ها است. در یک سلول، گرانول­های قهوه­ای ممکن است

در سیتوپلاسم، ممبران سلولی، اطراف هسته، داخل هسته و یا در یک قطب سلول باشند. رنگ کم و منتشر

و یکنواخت زرد تا قهوه­ای کم­رنگ در تمام سلول­ها غیر اختصاصی است.

اکثر مارکرها یا داخل سیتوپلاسم هستند و یا ممبران سلول را رنگ می­کنند، به­جز برخی مارکرهای ویروسی و

انکوژن­ها، آنتی­ژن Cyclin, Kl- 67 و گیرنده­های استروژن و پروژشترون که داخل هسته هستند.

پروتئین S-100 و CD75 و NSE هم سیتوپلاسمی هستند و هم داخل هسته­ای.

واکنش مثبت و منفی کاذب      (False – positive, fasle negative staining)

سلول­های در حال میتوز و بافت­های نکروتیک به­طور غیر اختصاصی آنتی­بادی را جذب کرده و باعث ایجاد رنگ زمینه­ای

می­شوند.

مشکل دیگر جذب پاسیو یا فاگوسیتوز آنتی­ژن­ها توسط هیستوسیت­ها و سایر سلول­ها است که با وجود اینکه در وقاع فاقد آنتی­ژن مورد نظر هستند واکنش مثبت نشان می­دهند. کناره­های آزاد برش بافتی هم گاهی واکنش­های غیراختصاصی مثبت نشان می­دهند.

گاهی اوقات با وجود اینکه آنتی­ژن در بافت وجود دارد ولی واکنش کاملاً منفی است که پدیده ناشی از عدم نفوذ

آنتی­بادی به ساختمان­های توپر مثل لایه­ی شاخی اپی­درم، اجسام Russel و یا کلوئید تیروئید داخل فولیکول­ها است.

از سایر علل منفی کاذب می­توان از تیتر نامناسب آنتی­بادی، غلظت کم آنتی­ژن در بافت و یا پنهان شدن آنتی­ژن و یا

زمان انکوباسیون نامناسب و دمای نامناسب نام برد.

نتیجه  (Conclusions)

ایمونو هیستوشیمی نقش مؤثری در تشخیص و طبقه­بندی تومورها یافته است. ولی باید در نظر داشت که ایمونوهیستوشیمی فقط می­تواند به همراه سایر فاکتورها در تشخیص کمک کند و نمی­تواند به عنوان وسیله ­ای

جادویی از آن استفاده کرد و نیز هرگز نمی­تواند جایگزین تجربه و ارتباط بالینی و پاتولوژی باشد.

تفسیر این رنگ­آمیزی هنوز نیازمند شناسایی مرفولوژی سلول­ها بوده و نمی­توان جایگزین تجربه­ی پاتولوژیست شود.

0/5 ( 0 بازدید )

محصولات مرتبط

بازدید: 351

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *


دانلود اپلیکیشن اندروید پارامد پارامد-اپلیکیشن رد کردن