پونکسیون غدد لنفاوی Lymph Node Puncture

پونکسیون غدد لنفاوی Lymph Node Puncture

کاربرد بالینی: تشخیص علت لنفادنیت عفونی، لنفوگرانولوماونروم، سیفیلس، منونوکلئوز عفونی، توبرکلوزیس، بروسلوزیس، لیشمانیوز احشایی، توکسوپلاسموزیس و تریپانوز میازیس.
در سیفلیس غدد لنفاوی نزدیک به شانکر اولین غدد هستند که بزرگ می شوند و در مراحل بعدی تمامم غدد لنفاوی
درگیر می گردند.
غدد سیفلیسی به شکل بادام، سفت، بدون درد و غیر چسبنده هستند. در منونوکلئوز عفونی مهم ترین قسمت
درگیر غدد لنفاوی گردنی است و ورم لوزه ها و لنفوسیتوز و پشتی در قسمت کام نرم از علائم تشخیصی آن می باشد.
نوع نمونه قابل بررسی: بافت غدد لنفاوی
روش نمونه برداری: توسط پزشک آسپیراسیون از غدد لنفاوی متورم و درگیر عفونت انجام می شود.
تشخیص آزمایشگاهی:
۱- آزمایش مستقیم: یک قطره نمونه را بر روی لام قرار داده و با قرار دادن لامل بر روی آن با میکروسکوپ زمینه تاریک
آن را مورد بررسی قرار می دهیم.
همچنین یک اسمیر از نمونه تهیه کرده و رنگ آمیزی لازم را برای مشاهده عامل عفونت بر روی آن انجام می دهیم.
 ۲- کشت: نمونه را در محیط های رایج باکتریولوژی کشت می دهیم.
۳- روش های سرولوژی: آزمایشات سرولوژی را با دسترس داشتن آنتی ژن های اختصاصی توسط ،،
می توان انجام داد.

مغز استخوان Bone Marrow

کاربرد بالینی: تشخیص لیشمانیوز احشایی و شناسایی انگل، قارچ ها و باکتری ها.
از بررسی مغز استخوان می توان در تشخیص تریپانوزومیازیس آمریکایی و آفریقایی، توکسوپلاسموزیس مادرزادی،

مالاریا، عفونت های گرائولوماتوز عفونی مثل توبرکلوزیس، هیستوپلاسموزیس، بروسلوزیس و منونوکلئوز عفونی

استفاده کرد.
نمونه قابل بررسی: آسپیره مغز استخوان.
روش نمونه برداری: در لیشمانیوز احشایی طحال و کبد بهترین نمونه جهت آسپیراسیون می باشند اما به علت بزرگ

و نرم و پرخونی شدن طحال پونکسیون از آن موجب پارگی و خونریزی و گاهی اوقات منجر به مرگ می گردد.

به همین دلیل نمونه برداری از آن توصیه نمی شود. با توجه به اینکه نمونه برداری از مغز استخوان و کبد شانس

کمتری برای یافتن انگل نسبت به نمونه برداری از طحال دارد اما روش بی خطرتری است. آسپیراسیون از طحال

در مواردی که آزمایش مغز استخوان منفی باشد انجام می گیرد و همانند مغز استخوان روش های تشخیصی

آزمایشگاهی بر روی آن انجام می شود.

همچنین نمونه برداری از مغر استخوان برای بررسی یک شیمی درمانی موفق هم مفید است.

نمونه برداری توسط پزشک با سرنگ هپارینه از ناحیه استخوان جناغ ( استرنوم) و تاج خلفی استخوان خاصره

صورت می گیرد. در بیماری های هموفیلی و بیماری های خونریزی دهندۀ مهم نمونه برداری از مغز استخوان

ممنوع می باشد.
تشخیص آزمایشگاهی:
۱- آزمایش مستقیم: پس از نمونه برداری یک قطره از نمونه را روی لام قرار داده پس از تهیه گسترش از نمونه، با

یکی از رنگ های گیمسا، رایت یا لیشمن آن را رنگ آمیزی می کنیم و سپس اقدام به بررسی گترش و دیدن

اجسام لیشمن برای تشخیص لیشمانیوز احشایی می نماییم.

برای تشخیص تریپانوزوم و تهیه لام مرطوب و مطالعه میکروسکوپی آن مناسب تر از لام فیکس شده و رنگ آمیزی

شده است.

برای بررسی عفونت های قارچی مانند هیستوپلاسموزیس پس از تهیه یک اسمیر از نمونه، قسمت دیگری از

نمونه را سانترفیوژ نموده و از لایه بافی کوت آن هم یک گسترش تهیه می کنیم سپس از دو لام پس از فیکس

کردن رنگ آمیزی به طریقه رایت گیمسا یا متنامین سیلور ( اشباع نقره ) به عمل می آوریم و در بررسی میکروسکوپی

به جستجوی مخمرها می پردازیم.
خارج سلول های ماکروفاژ و منونوکئورها دیده می شوند. شایان ذکر است که اجسام لیشمن با رنگ آمیزی

اختصاصی قارچی رنگ نمی پذیرند و مخمرها را با این خصوصیات می توان از اجسام لیشمن افتراق داد.
۲- کشت: پس از نمونه برداری، نمونه را در لوله های حاوی پلی انتوسولفانات به آزمایشگاه ارسال می نمایند.

برای تشخیص عناصر قارچی آن را در محیط BHI و سایرودکستروز کشت داده و آنها را در حرارت ۳۷ و ۲۵ درجه

سانتیگراد برای رشد قرار م دهند.

چون عامل ایجادکننده هیستوپلاسموزیس قارچ دو شکلی است. باید آن را در محیط های مختلف کشت داده و

کشت ها را در درجه حرارت های متفاوت برای رشد کلنی قرار می دهیم. از محیط کشت سلولی هم برای کشت

تریپانوزم کروزی و توکسوپلاسما می توان استفاده کرد.
۳- روش های سرولوژی: از آزمایشات جلدی مونتنیگرو، لیشمانین، نپیر ( فرمل- ژل ) برای تشخیص لیشمانوزیس

استفاده می نمایند.

آزمایش فرمل- ژل یک آزمایش غیر اختصاصی است که این آزمایش در سرم افراد سالم منفی است و نیز مبتلایان به

سل، جذام، مالاریا، و تریپانوزمیایس مثبت می شود.

آزمایش پوستی هیستوپلاسمین را هم برای تشخیص پلاسموزیس به کار می برند. با دسترسی به آنتی ژن های اختصاصی از آزمایشات ELISA,IFA,IHA,CF برای تشخیص بیماری مذکور استفاده می کنند. استفاده از روش های ایمنودیفیوژن و کانترایمنوالکتروفورز در تشخیص هیستوپلاسموزیس از آزمایش CF با ارزش تر است.

مهم ترین راه تشخیصی افتراقی بین توبرکلوزیس و هیستوپلاسموزیس با کشت و آزمایش های سرولوژیکی است.

0/5 ( 0 بازدید )

بازدید: 1

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *


دانلود اپلیکیشن اندروید پارامد پارامد-اپلیکیشن رد کردن