خانه > مقالات بخش خون شناسی > ایمونوالکتروفورز (Immuno Electrophoresis)

ایمونوالکتروفورز (Immuno Electrophoresis)

ایمونوالکتروفورز (Immuno Electrophoresis)

این روش ترکیبی از الکتروفورز ناحیه‌ای و واکنش رسوبی پروتئین‌های تفکیک شده با آنتی سرم اختصاصی می‌باشد. روش فوق برای اولین بار در سال ۱۹۵۳ توسط گرابر[1] و ويليامز[2] شرح داده شد.

در عمل ابتدا نمونه سرم بر روی محیط ژل آگارز الکتروفورز می‌شود، سپس آنتی‌سرم را که شامل آنتی‌بادی‌های اختصاصی است، در شیاری که بر روی محیط ژل و در طول ژل و موازی با جهت نمونه ایجاد شده می‌ریزند و ژل آگارز را به مدت ۲۴-۱۸ ساعت در حرارت اتاق یا یخچال قرار می‌دهند (با توجه به نوع آنتی‌بادی). در طی این مدت، آنتی‌سرم اختصاصی به سوی پروتئین‌های تفکیک شده منتشر می‌شود. هرگاه یک آنتی‌بادی به آنتی‌ژن مخصوص خود برخورد کند، در نقطه‌ای که غلظت مناسبی از آنتی‌ژن و آنتی‌بادی وجود داشته باشد قوس‌های رسوبی تشکیل می‌شود. مقایسه این قوس‌ها با کنترل‌های مناسب می‌تواند در تشخیص گاما‌پاتی‌های مونوکلونال یا پلی‌کلونال موثر باشد.

در اینجا پروتئین‌ها ابتدا به کمک الکتروفورز از یکدیگر تفکیک شده و بعد توسط خطوط رسوب شناسایی می‌شوند. ایمونوالکتروفورز، روشی بسیار حساس برای تشخیص انواع پروتئین‌های غیرطبیعی می‌باشد. آنتی‌سرم به کار رفته دارای تیتر آنتی‌بادی مشخصی، میل ترکیبی بالا و عملکرد اختصاصی است، این شرایط جهت رسیدن به یک پاسخ دقیق و روشن الزامی است. آنتی‌سرم‌های با کیفیت بالا از خرگوش، بز و اسب تهیه می‌شود. ایمونوالکتروفورز بین ۱۸ تا ۲۴ ساعت طول می‌کشد و ممکن است که نتیجه آزمایش بدون رنگ‌آمیزی و تنها با مشاهده مستقیم گزارش شود اما برای مشاهده مقادیر کم پروتئین‌ها، ژل آگارز با کمک رنگ‌آمیزی‌های پروتئینی از جمله آمیدوی سیاه[3] رنگ می‌شود.

الکتروفورز ثبوت ایمنی[4] یا (IFE) و ایمونوالکتروفورز از نظر کلینیکی اطلاعات یکسانی را در اختیار قرار می‌دهند. در IFE سرم بیمار در شش چاهک (a) جداگانه روی ژل آگارز الکتروفورز می‌شوند و سپس یکی از شش الگوی به دست آمده با فیکساتیوهای شیمیایی ثابت شده و پنج الگوی دیگر با آنتی‌سرم‌های اختصاصی واکنش داده می‌شوند. وقتی یک ایمونوگلوبین و آنتی‌سرم اختصاصی آن با یکدیگر واکنش می‌دهند، در ژل فیکس خواهند شد. سایر پروتئین‌هایی که واکنش نداده‌اند با شستشو از ژل خارج می‌شوند. در Diffusion مرحله بعد ژل رنگ‌آمیزی می‌شود تا باندهای باقی مانده ظاهر شوند. باندهای مشخص شده هر آنتی‌سرم با الگوهای به دست آمده از فیکساتیو شیمیایی مقایسه می‌شوند. به دلیل سرعت بالای آزمایش و آسان بودن روش عمل، در بسیاری از آزمایشگاه‌ها الکتروفورز ثبوت ایمنی به تدریج جایگزین ایمونوالکتروفورز می‌شود.

[1]– Grabar

[2]– Willians

[3]– Amido Black

[4]– Immunofixation electrophoresis

همچنین ببینید

اصول اندازه گیری ESR

اصول اندازه گیری ESR نور مادون قرمز در طول لوله سدیمان حرکت کرده ، ابتدا …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *